Serbski institut, Centrum badań łużyckich w Budziszynie, Niemcy

Serbski institut (niem. Sorbisches Institut) to placówka badawcza w Budziszynie z oddziałem w Chociebużu. W budziszyńskiej siedzibie mieszczą się Serbska centralna biblioteka, uruchomiona w 1949 roku na bazie pozostałości księgozbioru Maćicy Serbskiej, oraz Serbski kulturny archiw z dokumentami organizacji takich jak Domowina, Maćica Serbska i Sokoł. Instytut dzieli się na trzy wydziały: kulturoznawczy, językoznawczy oraz rozwoju regionalnego i ochrony mniejszości.

Instytut powstał w 1951 roku z inicjatywy Pawoła Nowotnego jako Institut za serbski ludospyt (Instytut Serbołużyckich Studiów Ludowych), wywodzący się z sekcji naukowej Domowiny. W 1952 roku włączono go do Niemieckiej Akademii Nauk w Berlinie, a następnie do Akademii Nauk NRD. 1 stycznia 1992 roku Brandenburgia i Saksonia utworzyły go na nowo jako Serbski institut, z siedzibą w Budziszynie i oddziałem w Chociebużu.

Instytut to miejsce, gdzie można poznać język, zwyczaje i dziedzictwo Łużyczan żyjących w regionie Łużyc. Praca tutaj pokazuje, jak ta kultura pozostaje żywa i aktywna dzisiaj.

Placówka oferuje dostęp do swoich archiwów i organizuje wystawy, gdzie odwiedzający mogą więcej dowiedzieć się o kulturze. Ci, którzy są zainteresowani badaniami lub pogłębionym dostępem do archiwów, powinni wcześniej skontaktować się z instytutem.

Instytut współpracuje ze szkołami i Uniwersytetem Lipskim, zachowując długą tradycję publikacji w badaniach akademickich. To partnerstwo pomaga utrzymać łużyckie studia żywe w szerszej społeczności akademickiej.