Zwischenlager Nord, Składowisko odpadów radioaktywnych w Lubmin, Niemcy

Zwischenlager Nord to magazyn odpadów radioaktywnych w Lubminie na wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Obiekt wykorzystuje wyspecjalizowane kontenery i systemy przechowywania do zarządzania wyczerpanymi elementami paliwowymi i innymi materiałami jądrowymi z rozmontowanych reaktorów w regionie.

Obiekt powstał w latach 1990. w celu przechowywania materiałów z rozmontowanych elektrowni jądrowych na wybrzeżu Morza Bałtyckiego. Stanowił część niemieckiej strategii zarządzania odpadami jądrowymi po decyzji o rezygnacji z energii jądrowej.

Nazwa obiektu nawiązuje do jego roli jako jednego z trzech centralnych składowisk pośrednich w Niemczech, obok Gorleben i Ahaus. Rozszerzenie składowiska o odpady z zachodnich krajów związkowych wywołało ponadpartyjny sprzeciw w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, m.in. ówczesnego premiera Erwina Solleringa, który twierdził, że przenoszenie odpadów z zachodu na wschód przeczy zasadzie „zanieczyszczający płaci”. Spór stał się tematem kampanii wyborczej w 2011 r.

Obiekt generalnie nie jest otwarty dla publicznych wycieczek ze względu na obowiązujące ścisłe protokoły bezpieczeństwa. Informacje o operacjach można uzyskać za pośrednictwem oficjalnych kanałów i programów dla odwiedzających zarządzanych przez kierownictwo obiektu.

Hala 8 przechowuje elementy paliwowe w maksymalnie 80 pojemnikach Castor; w 2011 roku zajęte były 74 z tych miejsc. Cztery pojemniki przybyły w grudniu 2010 roku z Cadarache w południowej Francji, z paliwem z reaktora prędkiego w Karlsruhe i 52 elementami ze statku jądrowego Otto Hahn.