Kloster Stuben, Ruiny klasztoru augustiańskiego w Dolinie Mozeli, Niemcy

Kloster Stuben to ruina klasztoru augustianek na półwyspie przy Bremm nad Mozelą. Zachowały się tylko zewnętrzne mury kościoła, długie na 45 metrów i szerokie na 10 metrów; ściana zachodnia zniknęła, a wnętrze jest otwarte pod gołym niebem. Teren dawnego klasztoru zajmują dziś winnice marki Abtei Kloster Stuben.

Szlachcic Egelolf przekazał op prośbę córki Giseli, pierwszej ksieni, opatowi Ryszardowi I z Springiersbach swój dom obronny, kaplicę i posiadłości na cyplu koło Bremm. Arcybiskup Trewiru Albero potwierdził fundację w 1137 roku i ograniczył konwent do 100 kobiet. W 1208 roku rycerz Heinrich von Ulmen ofiarował staurotekę przywiezioną z Konstantynopola; w latach 1685–1687 odbudowano kościół i kaplicę Krzyża, a w 1802 roku klasztor skasowano.

Nazwa Stuben pochodzi od „stuba”, ogrzewanej izby lub małego domku, w którym mieszkały zakonnice; łacińska nazwa brzmiała „sorores de insula beati Nicolai in Stuppa”, siostry na wyspie św. Mikołaja w Stuben. Pieczęć klasztorna przedstawiała krzyż stubeneński, św. Mikołaja i bizantyjski krzyż podwójny, widoczny także na staurotece. Od 1959 roku relikwia jest w centrum Święta Krzyża ustanowionego przez biskupa Wilhelma Kempfa.

Ruina kościoła stoi na półwyspie przy Bremm nad Mozelą, a teren dawnego klasztoru zajmują dziś winnice marki Abtei Kloster Stuben. Z kościoła pozostały tylko mury zewnętrzne, długie na 45 metrów i szerokie na 10 metrów; mur zachodni zniknął całkowicie, więc wnętrze jest otwarte pod gołym niebem. Miejsce jest przystankiem szlaków pieszych nad Mozelą koło Bremm.

Pieczęć klasztoru przedstawiała krzyż stubeneński, św. Mikołaja i bizantyjski krzyż podwójny widoczny także na staurotece. Ten relikwiarz z 7-milimetrowym fragmentem Krzyża Świętego, przywiezionym z Konstantynopola po czwartej krucjacie, znajduje się dziś w Muzeum Diecezjalnym w Limburgu i od 1959 roku jest centrum Święta Krzyża ustanowionego przez biskupa Wilhelma Kempfa.