Lousberg, Ogród krajobrazowy i wzgórze w Akwizgranie, Niemcy.

Lousberg to wzgórze z parkiem krajobrazowym w Aachen, wynoszące się około 264 metrów nad miasto. Górę przecinają ścieżki spacerowe, znajdują się tu urządzone tereny zielone i różne punkty widokowe na okolicę.

Neolityczni górnicy wydobywali krzemień na Lousbergu między 3500 a 3000 r. p.n.e., pozyskując szary kamień z czekoladowobrązowymi smugami. Datowania radiowęglowe hałd sytuują kopalnię w tym okresie, a obliczenia wskazują, że około 300 000 półfabrykatów toporów opuściło wzgórze, docierając do Thieusies w Belgii i Büdingen w Hesji. Później rzymscy budowniczowie użyli jego wapienia do term w Akwizgranie, a średniowieczni murarze do muru Barbarossy.

Pochodzenie nazwy Lousberg nie jest do końca wyjaśnione: może pochodzić od dialektalnego akwizgrańskiego słowa lousen („patrzeć”) z powodu widoku albo od Ludwika Pobożnego, syna Karola Wielkiego. Inne wyjaśnienie wiąże ją z lous, „sprytny” w dialekcie akwizgrańskim. Wzgórze od początku XIX wieku urządzone jest jako park leśny i górski.

Lousberg wznosi się na 264 metry przy północnej krawędzi historycznego centrum Akwizgranu; ścieżki prowadzą przez płaskowyż i schodzą po zboczach, a pęknięcia w alejkach i przekrzywione drzewa na stokach zdradzają osuwiska złożonego wapienia. Na płaskowyżu rośnie zwarty lasek cisowy, a w objętym ochroną Müschpark, dawnym parku klasztornym St. Raphael na północy, kwitną dzikie narcyzy.

Obelisk na Lousbergu wzniesiono 17 października 1807 roku staraniem francuskiego ministerstwa wojny ku czci geografa Jeana Josepha Tranchota, którego pomiary topograficzne Nadrenii rozpoczęły się od punktu na tym wzgórzu. Został zniszczony 2 kwietnia 1814 roku, gdy obalono Napoleona.