Klášter a nemocnice alžbětinek Na Slupi, Klasztor i szpital w Nowym Mieście, Praga, Czechy

Klášter a nemocnice alžbětinek Na Slupi to rozległy zespół między ulicami Na Slupi, Apolinářská i Albertov w Nowym Mieście w Pradze. Architekt Kilián Ignác Dientzenhofer zaprojektował klasztor i szpital, wzniesione w latach 1726–1732, wraz z kościołem Matki Bożej Siedmiu Boleści, poświęconym w 1725 roku. Szpital zajmuje część budynku klasztornego.

Zakon świętej Elżbiety założył tę instytucję w 1719 roku, aby połączyć pielęgnację z życiem monastycznym w Pradze. Szpital powstał na mocy dokumentu cesarza Karola VI z 26 stycznia 1722 roku, początkowo z sześcioma łóżkami. Architekt Kilian Ignaz Dientzenhofer zbudował kompleks w latach 1726–1732. Przez ponad trzy stulecia instytucja dostosowywała swoje usługi medyczne, zachowując religijne podstawy.

Nazwa miejsca oddaje cześć świętej Elżbiecie, a całość kształtują siostry pracujące tu codziennie. Klasztor i szpital dzielą ten sam dziedziniec i ten sam cel duchowy, odzwierciedlając głębokie powiązanie modlitwy z opieką. Dewiza sióstr, zaczerpnięta z Ewangelii Mateusza, „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnieście uczynili”, wyznacza ich zaangażowanie.

Kompleks leży w Nowym Mieście w Pradze 2, między ulicami Na Slupi, Apolinářská i Albertov, i działa jako szpital kościelny. Jego budynki oraz kościół Matki Bożej Bolesnej widać z okolicznych ulic, ale wnętrze jest zastrzeżone dla pacjentów i personelu. Szpital prowadzi opiekę poszpitalną oraz poradnie, w tym poradnię ran przewlekłych otwartą jesienią 2023 roku.

Wielka sala szpitalna zajmowała niegdyś dwie kondygnacje i była największą salą chorych w Pradze. Jej lekarz J. Lenz pisał, że sprawiała wrażenie potężnej nawy kościelnej lub galerii obrazów raczej niż sali cierpienia. W 1957 roku salę zlikwidowano i podzielono na osobne pomieszczenia.