Pak Sha Wan Battery, Fortyfikacja wojskowa w Dystrykcie Wschodnim, Hongkong.

Bateria Pak Sha Wan jest fortyfikacją artyleryjską na północno-wschodnim wybrzeżu wyspy Hongkong zawierającą stanowiska dział, magazyny amunicji i stanowisko obserwacyjne. Instalacja była strategicznie położona na tym pasie przybrzeżnym, aby monitorować podejścia do wyspy.

Brytyjczycy rozpoczęli budowę baterii w 1901 roku i ukończyli ją w 1903, uzbrajając ją w cztery działa 3-calowe 12-funtowe Mk I oraz koszary i prochownię. Przebudowa w 1909 roku przyniosła w 1910 trzy 6-calowe działa odtylcowe. W 1936 jedno z tych dział przeniesiono do nowej baterii na południowym wybrzeżu wyspy Hongkong.

Bateria jest przykładem brytyjskich metod konstruowania wojskowych i pokazuje, jak władze kolonialne zaprojektowały obrony przybrzeżne w celu ochrony podejść do wyspy na początku lat 1900. Miejsce to stanowi świadectwo praktyk inżynierskich opracowanych specjalnie dla trudnego terenu przybrzeżnego.

Sama bateria jest zamknięta dla zwiedzających i dostępna tylko małą ścieżką przy Island Eastern Corridor. Muzeum Obrony Przybrzeżnej Hongkongu, mieszczące się w dawnej baterii Lei Yue Mun, otwarto w lipcu 2000 r. i omawia całość obrony wybrzeża; bateria leży na północ od trasy szybkiego ruchu, oddzielona od muzeum.

W nocy 15 grudnia 1941 roku wartownicy baterii dostrzegli około 100 japońskich żołnierzy przeprawiających się przez cieśninę Lei Yue Mun w małych łodziach. Działa oddały 58 strzałów w ciągu pół godziny i odparły flotyllę, co było jednym z niewielu wyraźnych sukcesów obronnych w tej bitwie.