Changchun Cave, Świątynia taoistyczna w Autonomicznym Okręgu Weishan Yi i Hui, Chiny

Jaskinia Changchun to świątynia daoistyczna na Weibao Shan w powiecie Weishan (Junnan), założona w 1715 roku przez daoistów z Guizhou Li Fajiego i Yang Fayina. Jej plan opiera się na wzorze bagua; tylko główna i środkowa sala leżą na osi centralnej. Główna sala Tongtian Tiangong stoi na kamiennym cokole o wysokości około 1,85 m, ma 14,8 m szerokości, 11,6 m głębokości i 11 m wysokości; to dwukondygnacyjny pawilon z dachem czterospadowym, rzeźbionymi i malowanymi belkami, ośmiokątnym stropem kasetonowym i malowidłami ściennymi na panelach działowych.

Świątynia taoistyczna została założona w 1715 r., za panowania cesarza Kangxi, przez mnichów z Guizhou, Li Fajiego i Yang Fayina. Mnich Yang Yanghui przebudował później główną salę na dwukondygnacyjny budynek, a w epoce Guangxu Yang Laoqi i Zhang Chaoyong odbudowali boczne pomieszczenia i ogród. Od 2006 r. jest zabytkiem chronionym na szczeblu krajowym.

Nazwa Changchun dong, „jaskinia Wiecznej Wiosny”, należy do słownictwa daoistycznego i nie oznacza naturalnej groty: świątynia jest zespołem budowli na górze Weibao Shan. Jej główna sala Tongtian Tiangong ma w środkowym przęśle ośmioboczny kasetonowy sufit i malowidło nieśmiertelnych oddających hołd Nefrytowemu Cesarzowi, a na ściankach działowych znajdują się malowidła ścienne.

Świątynia stoi na Weibao Shan nad Weishan i dociera się do niej pieszo górskimi ścieżkami; trzeba zarezerwować czas na podejście i wziąć obuwie na kamienne stopnie. Plan podąża za układem bagua: tylko sala główna i środkowa leżą na osi centralnej, a sale boczne odnajduje się, obchodząc dziedzińce. Sala główna stoi na kamiennym cokole wysokim na około 1,85 m.

Główna sala Tongtian Tiangong stoi na kamiennym cokole Sumeru o wysokości około 1,85 m, a jej środkowe przęsło ma ośmioboczny strop kasetonowy z malowidłem nieśmiertelnych oddających hołd Nefrytowemu Cesarzowi. Panele działowe sali pokrywają zachowane w całości malowidła ścienne.