Zhusheng Temple, Świątynia buddyjska u podnóża Góry Jizu w Binchuan, Chiny.

Świątynia Zhusheng leży na wschodnim zboczu góry Jizu, pod szczytem Boyu, 2,5 km od łuku Lingshan Yihui, i jest największym klasztorem góry. Jej 13 350 m² rozplanowano na osi wschód-zachód: marmurowa brama, ściana parawanowa, półkolisty staw wyzwolenia z pawilonem Zhenbao, sala Czterech Niebiańskich Królów, sala Mahavira na platformie o wysokości 2,1 m i biblioteka sutr. Kryte korytarze łączą główne sale.

Założona w erze Jiajing (1522–1566) dynastii Ming jako Boyu'an, w czasach Chongzhen nosiła nazwę świątyni Yingxiang i została odbudowana w 1634 przez mnicha Zhoudinga. Popadłą w ruinę przejął w 1904 Hsu Yun i odbudował; cesarz Guangxu nadał nazwę Huguo Zhusheng Chan Temple. Remonty przeprowadzono w 1952, 1963 i 1980 r.

Główna sala oddań zawiera posągi Sakyamuni, Anandy i Buddy Kassapy, a ścianki wewnętrzne przedstawiają pięciuset arhatów w różnych pozach. Ta bogata wizualnie dekoracja pokazuje, jak wyznawcy buddhizmu rozumieją i czci różne duchowe postacie poprzez sztukę.

Świątynia Zhusheng leży na wschodnim zboczu góry Jizu, poniżej szczytu Boyu, około 2,5 km od łuku Lingshan Yihui, i jest największym klasztorem tej góry. Teren zajmuje 13 350 metrów kwadratowych; brama, ściana zasłaniająca, staw wyzwolenia, sala Czterech Niebiańskich Królów, sala Mahaviry i biblioteka pism leżą na osi wschód-zachód, połączone krytymi korytarzami. Hale stoją na tarasach i podestach, więc zaplanuj czas na schody.

Trzy tablice wiszą pod okapem sali Mahavira, a nie na krawędziach dachu: Sun Yat-sen napisał „Yinguang Yanran”, Liang Qichao „Lingyue Chonghui”, a Zhao Puchu „Sala Mahavira”. Hsu Yun zdobył inskrypcje Suna i Lianga w Nankinie w 1913 roku, rok po tym, jak odwiódł dowódcę dywizji Li Genyuana od zniszczenia świątyń góry.