Baiyun Temple, Świątynia buddyjska w Pingyao, Shanxi, Chiny.

Świątynia Baiyun wznosi się na górze Baofeng przy wsi Liangjiantan w gminie Buyi w powiecie Pingyao; jest zbudowana przy skalnej ścianie i zajmuje 7793 metry kwadratowe. Zachowały się brama górska, sala Królów Niebios, sala Weituo, sala Dizang, sala Mahaviry, sala Guanyin i sala Starego Buddy, a na wschód od nich las pagód z sześcioma stupami grobowymi.

Świątynia Baiyun została założona w czasach dynastii Tang (618–907) pod nazwą świątyni Xiyu, a w 1537 r., szesnastym roku panowania Jiajing z dynastii Ming, została w dużej części odbudowana. Prowincja Shanxi wpisała ją na listę chronionych zabytków 10 czerwca 2004 r., a w marcu 2013 r. Rada Państwa umieściła ją w siódmej liście najważniejszych zabytków chronionych na szczeblu krajowym.

Świątynia początkowo nosiła nazwę Xiyu, a imię Baiyun (Biała Chmura) otrzymała dopiero później. Przed bramą rosną dwa szupiny z czasów Tang i dziewięć starych cyprysów, zwanych „szupinami smok-feniks” i „dziewięcioma cyprysami ku wschodzącemu słońcu”. Na wschód od świątyni w gaju pagód stoi sześć stup pogrzebowych mnichów z różnych epok.

Świątynia Baiyun wznosi się na górze Baofeng, na zachód od wsi Liangjiantan w gminie Buyi w powiecie Pingyao, a nie na starówce Pingyao. Hale podążają za zboczem i przylegają do skalnej ściany, więc zwiedzanie wiąże się ze schodami i nierównym podłożem; zaplanuj czas na podejście i zabierz mocne buty.

Świątynia przylega do skalnej ściany góry Baofeng; jej nazwa znaczy „Świątynia Białej Chmury”, a dawniej nazywano ją świątynią Xiyu. Przed bramą rosną dwa szupiny z czasów Tang i dziewięć starych cyprysów, zwanych „szupinami smoka i feniksa” oraz „dziewięcioma feniksami zwróconymi ku słońcu”.