Yingjiang Temple, Świątynia buddyjska w dzielnicy Yingjiang, Chiny

Świątynia Yingjiang obejmuje Shanmen, Salę Niebiańskich Królów, Salę Mahaviry, Salę Pilu, bibliotekę tekstów buddyjskich oraz pagodę Zhenfeng. Sala Mahaviry ma 17,72 metra wysokości i 409 metrów kwadratowych; stoją w niej posągi Siakjamuniego, Amitabhy i Bhaisajyaguru, a wzdłuż bocznych ścian siedzi osiemnastu arhatów.

Świątynię założono w 974 roku za cesarza Taizu, a w 1619 roku odbudował ją miejscowy szlachcic Ruan Zihua; w 1620 roku cesarz Guangzong nadał jej nazwę „Huguo Yongchang Chan Temple”. Po zniszczeniach wojennych w 1861 roku została odrestaurowana w 1862 roku jako świątynia Yingjiang. W 1916 roku opat Yuexia został odwołany za sprzeciw wobec prób przywrócenia monarchii przez Yuan Shikaia, a jego uczeń Xinjian objął to stanowisko.

Brama świątyni nosi tablicę z kaligrafią cesarza Guangxu, na której znak „świątynia” pozbawiony jest kropki. Po obu stronach stoją ciężkie żelazne kotwice: miasto jest statkiem, a pagoda masztem. W sali Mahaviry wiszą złote tablice ofiarowane przez cesarza Qianlonga i cesarzową wdowę Cixi z napisami „Ryk lwa dobroci” i „Zwierciadło cudownego oświecenia”.

Świątynia znajduje się przy Yanjiang East Road w dzielnicy Yingjiang. Nad wejściem wisi tablica z kaligrafią cesarza Guangxu, na której znak „寺” celowo pozbawiony jest kropki. Wejście flankują dwie ciężkie żelazne kotwice, symbolizujące miasto jako statek, a pagodę jako maszt.

Pagoda Zhenfeng została po raz pierwszy zbudowana za dynastii Song i odbudowana w 1570 roku za cesarza Longqing, gdy nosiła nazwę Pagody Dziesięciu Tysięcy Buddów. Jej konstrukcja z cegły i drewna wznosi się na 64,8 metra, ma siedem kondygnacji i osiem boków, a wewnątrz czczonych jest ponad 1200 posągów Buddy.