Tanhualin, Ulica w dzielnicy Wuchang, Wuhan, Chiny

Tanhualin to licząca 1221,23 metra ulica wschód-zachód w dzielnicy Wuchang w Wuhan, biegnąca od Zhongshan Road do mostu Desheng między wzgórzami Huayuan i Pangxiejiao. Powstała po ustaleniu murów Wuchangu w 1371 r. za cesarza Ming Hongwu, a odchodzą od niej zaułki, m.in. Gejiaying. Wzdłuż niej stoją budynki historyczne, w tym dom pastora na wzgórzu Huayuan z 1937 r. pod nr 90 i miejsce misji szwedzkiej z 1890 r. pod nr 92–108.

Tanhualin powstał po rozbudowie miasta w 1371 r. za cesarza Ming Hongwu, która ustaliła obręb murów Wuchangu; leży w północnej części starego miasta, między wzgórzami Huayuan i Pangxiejiao. Jego zabytkowe budynki pochodzą z lat 1890–1937, m.in. misja szwedzka pod numerami 92–108 i dom pastora z 1937 r. pod numerem 90.

Nazwa Tanhualin bywa ludowo wiązana z wersem poety z epoki Tang, Bai Juyi, a ulica pojawia się w powieści „Wiosna przychodzi do Tanhualin” wuhanskiej pisarki Fang Fang. W otaczającej starej dzielnicy stoją też kościół chrześcijański Chongzhen, szpital Renji i dawny dom Cai Guangji.

Ulica biegnie ze wschodu na zachód na długości 1221,23 metra, od drogi Zhongshan do mostu Desheng, między wzgórzami Huayuan i Pangxiejiao. Od głównej ulicy odchodzą zaułki, m.in. Gejiaying. Najbliższa stacja metra to Wushengmen.

Tanhualin pojawia się w powieści „Wiosna nadchodzi do Tanhualin” pisarki związanej z Wuhan, Fang Fang. Nazwę ulicy zapisuje się także tradycyjnymi znakami 曇華林.