Tianning Temple, Kompleks buddyjskiej świątyni z pagodą w Ningbo, Chiny

Świątynia Tianning to dawna świątynia buddyjska w Ningbo, z której nad ziemią pozostała tylko zachodnia pagoda. Kwadratowa ceglana pagoda ma pięć kondygnacji, przed renowacją mierzy 12 metrów wysokości i zajmuje 11 metrów kwadratowych. Jej mury mają 90 centymetrów grubości, pierwsza kondygnacja ma 3,5 metra wysokości, a wyższe kondygnacje zmniejszają się od 1,08 do 0,84 metra. Wschodnia pagoda zawaliła się pod koniec dynastii Qing, pozostawiając jedynie fundamenty.

Świątynia została założona podczas dynastii Tang, kiedy buddyzm kwitł w całych Chinach. Jej struktury były utrzymywane przez wieki zmian i ostatecznie otrzymały oficjalny status ochrony narodowej jako główne stanowisko historyczne i kulturowe w 2006 roku.

Świątynia nie jest już miejscem kultu: jej sale rozebrano po 1949 roku, pozostawiając tylko zachodnią pagodę. Mieszkańcy nazywają ją „Wugui Ta” (pagoda Żółwia) z powodu przysadzistego kształtu, a jej cegły noszą napis „wykonano w czwartym roku Xiantong” (863). Wschodnia pagoda zawaliła się pod koniec ery Guangxu; jej fundament odkopano w 1995 roku i ponownie zasypano.

Kompleks znajduje się w centrum Ningbo i jest łatwo dostępny pieszo, z jasnymi ścieżkami łączącymi różne struktury rozłożone na terenie. Odwiedzający powinni poruszać się powoli przez różne sale i dziedzińce, aby zapoznać się ze szczegółami w wygodnym tempie.

Wschodnia pagoda zawaliła się w epoce Guangxu; jej fundamenty, zbadane w 1995 r., zawierały cegły z grobów z czasów Han i Jin, użyte ponownie w podstawie, oraz sześć cegieł z napisem „Xiantong 3” (862). Przechył pagody przypisano osunięciu gruntu wywołanemu fosą podgrodzia i zniszczeniom po pożarze w 1684 r.