咸陽文廟, Świątynia konfucjańska w Xianyang, Chiny.

Świątynia literatury w Xianyang, zwana też świątynią Konfucjusza, znajduje się przy ulicy Zhongshan 53 w dzielnicy Weicheng. Zespół zwrócony na południe obejmuje cztery dziedzińce na 8 531 metrach kwadratowych. Główna sala Dacheng ma 21,7 metra szerokości i 7 metrów głębokości, a nakrywa ją jednokalenicowy dach dwuspadowy.

Świątynię ufundował w 1371 r., czwartym roku ery Hongwu dynastii Ming, podmagistrat powiatu Kong Wenyu, po przeniesieniu siedziby powiatu Xianyang z Xingping do stacji Weishui; świątynię wzniesiono na zachód od tej siedziby. Remontowano ją w 1427, 1459, 1474 i 1615 r., odbudowano w 1681 r. za Kangxi i naprawiano w 1815, 1866 i 1888 r. W 1943 r. naczelnik Liu Fayu kazał rozebrać bramę Ji; w 1962 r. założono tu muzeum, w 2003 r. zespół został zabytkiem prowincjonalnym, a 25 maja 2006 r. krajowym.

Zespół stał się muzeum Xianyang w 1962 r. i dziś tworzy Muzeum Xianyang (Xianyang Bowuyuan). Południowa brama to drewniany paifang przeniesiony tu na początku Republiki ze świątyni boga miasta Xianyang z 1371 r.; pierwszą i trzecią salę zbudowano w 1963 r. z części świątyni boga miasta i świątyni Zhousi Wang.

Zespół zwrócony jest na południe, przy ulicy Zhongshan 53 w dzielnicy Weicheng, i składa się z czterech kolejnych dziedzińców o powierzchni 8531 metrów kwadratowych. Zwiedzający mija drewnianą bramę przeniesioną ze świątyni boga miasta, następnie pierwszą salę, salę Dacheng i trzecią salę. Sala Dacheng, szeroka na 21,7 metra i głęboka na 7 metrów, jest największym budynkiem.

Drewniany portal przy wejściu do muzeum nie powstał dla świątyni: był to pierwszy drewniany paifang świątyni boga miasta Xianyang z 1371 r., przeniesiony na miejsce dawnego lingxingmen na początku Republiki. W 1943 r. naczelnik powiatu Liu Fayu kazał rozebrać bramę ji świątyni.