Shuangfeng Zhai, Historyczna forteca w powiecie Renhua, Chiny.

Shuangfeng Zhai to prostokątny zespół obronny z wapna i szarej cegły o powierzchni 4164 metrów kwadratowych we wsi Shitang, gmina Shitang, powiat Renhua, Guangdong. Składa się z wieży głównej i czterech wież obronnych połączonych murami o wysokości 9 metrów i grubości 1,2 metra, otoczonych fosą o szerokości 13 metrów i głębokości 1,5 metra.

Właściciel ziemski ze wsi Shitang, Li Zisheng, zebrał 30 000 srebrnych juanów na budowę fortecy przeciw rabunkom bandytów; prace rozpoczęto w 1899 roku, 25. roku panowania Guangxu, i trwały dwanaście lat. Zawaliła się przed 1949 rokiem i została odbudowana po powstaniu Chińskiej Republiki Ludowej. W okresie Wielkiej Rewolucji miało w niej siedzibę kierowane przez partię komunistyczną zrzeszenie chłopskie gminy Shitang, które od 1927 roku przez dziewięć miesięcy opierało się represjom prawicowego Kuomintangu.

Nazwa Shuangfeng Zhai pochodzi od poziomej tablicy nad główną bramą z napisem „Shuangfeng Baozhang” (Ochrona dwóch szczytów), a nie od dwóch górskich szczytów. Forteca pierwotnie nazywała się Shitang Zhai. W okresie Wielkiej Rewolucji Związek Chłopski gminy Shitang, kierowany przez Komunistyczną Partię Chin, miał w niej swoje biuro.

Shuangfeng Zhai leży we wsi Shitang, w gminie Shitang, około 19 km na zachód od siedziby powiatu Renhua w Guangdong. Prostokątny zespół zajmuje 4164 m² i otacza go fosa szeroka na 13 m i głęboka na 1,5 m; mury łączące wieżę główną z czterema wieżami obronnymi mają 9 m wysokości i 1,2 m grubości. Zwiedza się dziedzińce i brzeg fosy, bez wchodzenia na wzgórza.

Nazwa nie pochodzi od szczytów, lecz od poziomej tablicy nad główną bramą z napisem „Shuangfeng Baozhang” (Podwójna ochrona szczytu); forteca pierwotnie nazywała się Shitang Zhai. Fosa ma 13 m szerokości i 1,5 m głębokości, a mury łączące wieżę główną z czterema wieżami strzelniczymi mają 9 m wysokości i 1,2 m grubości.