Tower of Buddhist Incense, Ośmiokątny pawilon buddyjski na Wzgórzu Długowieczności w Pałacu Letnim, Pekin, Chiny.

Wieża Kadzidła Buddyjskiego jest ośmiokątną strukturą położoną na Wzgórzu Długowieczności w obrębie Pałacu Letniego. Budynek ma trzy poziomy i cztery gzymsy dachowe wspierane przez osiem grubych filarów, osiągając wysokość około 41 metrów.

Wieża powstała jako dziewięciopiętrowa pagoda Yanshou za cesarza Qianlonga, który nakazał rozebranie jej na ósmym piętrze i odbudowę jako pawilonu wzorowanego na Żółtym Żurawiu w Wuhan. Zniszczona przez wojska anglo-francuskie w 1860 r., została odbudowana w tym samym miejscu za panowania Guangxu (1875–1908).

Na fasadzie wiszą trzy złocone tablice, po jednej na kondygnację, z napisami od góry: „Shi Yang Feng Jiao”, „Qi Xiang Zhao Hui” i „Yun Wai Tian Xiang”. Cixi przychodziła pierwszego i piętnastego dnia każdego miesiąca księżycowego palić kadzidło przed Buddą. Wystawiana dziś figura Guanyin została przeniesiona tutaj w 1988 roku: ponad 300 pracowników parku niosło ręcznie pięć ton brązu ze świątyni Wanshou Mituo.

Wieża wznosi się na przednim zboczu Wzgórza Długowieczności, a prowadzą do niej kamienne schody od brzegu jeziora; podejście jest równe, więc warto zarezerwować czas i założyć buty z protektorem. Wejście odbywa się przez rejon wieży i pawilonu Paiyun, objęty osobnym biletem niż reszta Letniego Pałacu. Liczba zwiedzających w środku jest ograniczona, więc w godzinach szczytu trzeba się liczyć z kolejką.

Posąg Guanyin wewnątrz odlano w 1574 r. za cesarza Wanli (Ming) z pozłacanego brązu: 5 metrów wysokości i 5 ton wagi. Wcześniej stał w sali Daci świątyni Wanshou Mituo. Podczas rewolucji kulturalnej nauczyciel Chen Changgeng i inni pedagodzy ze szkoły podstawowej przy zaułku Ya'er ukryli go, by ocalić; w 1988 r. ponad 300 pracowników parku przeniosło go ręcznie do pawilonu, udostępnionego zwiedzającym 2 października 1989 r.