Hoi Tong Monastery, Klasztor buddyjski na wyspie Henan, Guangzhou, Chiny

Klasztor Hoi Tong to klasztor buddyjski na wyspie Henan w Guangzhou, dzielący teren z parkiem Haichuang. Zachowane sale, w tym sala Mahavira i sala Tianwang, zwrócone są na północ, w stronę rzeki Perłowej. W sali Mahavira stoją trzy brązowe buddy przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, każdy ponad 10 metrów wysokości, odlane około 1668 roku. Na terenie znajdują się też kamienna stupa i 300-letnia orchidea szpon-orła.

Klasztor został założony w X wieku za czasów dynastii Południowych Han pod nazwą Świątynia Qianqiu. W kolejnych stuleciach stał się jednym z najbardziej wpływowych ośrodków buddyjskich w regionie Guangzhou.

Nazwa pochodzi od indyjskiego mnicha Sāgaradhvadży, „Oceanicznego Sztandaru”, studiującego Sutrę Serca w Sutrze Girlandy Kwiatów; po kantońsku mówi się „Hoi Tong”, a znak 幢 wymawia się tong4, nie jak w słowie „budynek”. Trzystuletnia orchidea „szpon orła” (鹰爪兰) ma być starsza od świątyni, stąd powiedzenie „未有海幢，先有鹰爪”. Męski Guanyin i Czterej Królowie Niebios, odtworzeni po 1966 roku, to wizerunki, przy których zatrzymują się zwiedzający.

Klasztor zajmuje zachodnią stronę parku Haichuang i zwrócony jest na północ w stronę Rzeki Perłowej. Wstęp jest bezpłatny. Klasztor i park oddziela żywopłot, a klasztor nie ma wieży bębna, górskiej bramy ani paifangu, dlatego warto wypatrywać odbudowanej od 2008 roku bramy i dzwonnicy.

Klasztor dysponował niegdyś własną drukarnią poświęconą produkcji tekstów religijnych, co czyniło go ważnym ośrodkiem rozpowszechniania pism buddyjskich w regionie. W ogrodach znajdowały się też rzeźby penjing w kształcie łodzi i klatek dla ptaków, co było nietypowym wyborem dla tej sztuki.