Pagoda of Chengtian Temple, Buddyjska pagoda w Yinchuan, Chiny.

Pagoda Świątyni Chengtian to ośmiokątna wieża z cegły o jedenastu kondygnacjach, stojąca na kwadratowej platformie o boku 26 metrów i wysokości 2,6 metra. Jej korpus ma 64,5 metra, a każdy bok dolnej kondygnacji liczy 5 metrów. Na zewnątrz widać trzynaście okapów, ale wewnątrz jest tylko jedenaście poziomów; szczyt wieńczy iglica z zielonych szkliwionych dachówek w kształcie ośmiokątnej brzoskwini, bez baldachimu. Drewniane schody prowadzą na jedenaste piętro.

Oryginalna struktura powstała w połowie 11. wieku za czasów dynastii Zachodniej Xia i stała się ważnym punktem orientacyjnym tamtej epoki. Po poważnych zniszczeniach spowodowanych trzęsieniami ziemi cały budynek przeszedł znaczącą przebudowę, prowadząc do formy, którą widzimy dzisiaj.

Nazwa Chengtian, „niosąca Niebo”, pochodzi od zdania „nieść mandat Nieba i ogłaszać dekrety z tronu”. Cesarzowa wdowa Meizang kazała zbudować świątynię, by chronić swego rocznego syna, cesarza Yizonga. W 1055 r. cesarz Renzong z Song przysłał zestaw Tripiṭaki, który tu złożono. Mingowski poeta Wang Xun opisał zrujnowaną świątynię w wierszu „Dźwięk dzwonu przy wysokiej pagodzie”.

Wejście znajduje się we wschodniej ścianie, a drewniane schody wewnątrz pustego ceglanego trzonu prowadzą na jedenaste piętro, gdzie okna wychodzą w czterech kierunkach. Klatka schodowa jest wąska i miejscami nieoświetlona, więc warto zabrać własne światło. Pagoda stoi w środku terenu świątyni Chengtian w zachodnim Yinchuanie, obok muzeum, które niegdyś zajmowało świątynię.

Żelazne dzwonki wiszą na rogach każdego poziomu i dzwonią, gdy wiatr je porusza, tworząc subtelne dźwięki zmieniające się w ciągu roku. Ta cecha akustyczna została włączona do projektu jako sposób połączenia ruchu fizycznego z doświadczeniem sensorycznym.