Lingguang Temple, Świątynia buddyjska w Pingguoyuan, Chiny

Świątynia Lingguang to świątynia buddyjska zlokalizowana na wschodnim zboczu Góry Cuiwei w Dystrykcie Shijingshan, zbudowana zgodnie z tradycyjnymi chińskimi zasadami architektonicznymi. Kompleks rozciąga się na wielu poziomach połączonych ścieżkami, ze strukturami i świątyniami ułożonymi zgodnie z klasycznymi zasadami budowy świątyń.

Założona w latach 766–779 za Tangów jako świątynia Longquan, po remoncie w 1162 za Jinów otrzymała nazwę świątyni Jueshan. W 1478 cesarz Xianzong rozbudował ją z drewna sprowadzonego z całych Chin i nadał jej imię świątyni Lingguang. W 1900 roku Sojusz Ośmiu Państw ostrzelał ją, niszcząc pagodę Zhaoxian; mnich Sheng'an odbudował ją od 1919 roku.

Świątynia pozostaje aktywnym ośrodkiem praktyk buddyjskich, gdzie widzieć można wiernych podczas ceremonii i medytacji. Codzienna życie religijne kształtuje sposób, w jaki to miejsce jest postrzegane.

Miejsce jest otwarte codziennie od 5:00 do 19:30 i dostępne przez kilka linii autobusowych obsługujących obszar. Ścieżki wiodące w górę zbocza są utwardzone, ale na niektórych odcinkach nierówne, dlatego zaleca się wygodne buty.

Relikwię zęba odnaleziono w 1901 roku, gdy mnisi przeszukujący gruzy pagody Zhaoxian, zniszczonej przez Sojusz Ośmiu Państw w 1900 roku, natrafili na kamienną skrzynię z sandałową szkatułką opisaną przez mnicha Shanhuia. Od tego czasu relikwia była wywożona za granicę dla oddania czci, m.in. na osiem miesięcy do Birmy w 1955 roku i do Tajlandii od grudnia 2024 do lutego 2025 roku.