Wangfujing, Ulica handlowa w dzielnicy Dongcheng, Pekin, Chiny

Wangfujing to ulica o długości 1,8 kilometra w dzielnicy Dongcheng w Pekinie, biegnąca od alei Chang'an na północ do ulicy Meishuguan East. Jej południowy odcinek to deptak wyłożony dużymi jasnoszarymi płytami kamiennymi, otoczony wielopiętrowymi budynkami handlowymi; fasady po lewej stronie mają pionowe czerwone i żółte szyldy z chińskimi znakami, a budynek po prawej jest owinięty zieloną siatką budowlaną nad dolną częścią z żółtej cegły. Deptak wypełniają przechodnie i kilka rowerów.

Działalność handlowa sięga połowy dynastii Ming, a nie XVII wieku. W 1417 roku, za panowania Yongle, po wschodniej stronie ulicy zbudowano dziesięć rezydencji książęcych, a ulica otrzymała nazwę Shiwangfu. W 1905 roku studnia ze słodką wodą na zachód od ulicy dała jej obecną nazwę Wangfujing. W latach 1915–1948 nazywano ją także Morrison Street, od australijskiego dziennikarza George'a Ernesta Morrisona.

Sąsiadujący zaułek ze przekąskami przedstawia odwiedzającym regionalne chińskie specjalności, od tradycyjnych wypieków po grillowane skorpiony i owoce morza. To miejsce, gdzie mieszkańcy i podróżnicy razem odkrywają smaki regionalne.

Stacja metra Wangfujing na liniach 1 i 8 łączy się bezpośrednio z południowym wejściem w pobliżu Oriental Plaza. To połączenie transportu publicznego czyni to miejsce łatwe do dotarcia i zwiedzenia pieszo.

W 1999 roku ulica została przekształcona w strefę wyłącznie dla pieszych, a ruch pojazdów przekierowany na drogi wschodnie. Ta zmiana stworzyła bezsamochodowe środowisko, które dzisiaj określa doświadczenie spaceru.