Bombay Reef, Atol koralowy na Wyspach Paracelskich, Sansha, Chiny

Bombay Reef to atol na południowym krańcu grupy Xuande w archipelagu Paracel, otaczający usianą skałami lagunę o głębokości przeważnie poniżej 10 metrów, sięgającą maksymalnie 17 metrów. Rafa rozciąga się na około 10 mil ze wschodu na zachód i jest stroma, a na jej południowo-zachodnim końcu stoi latarnia morska.

Fregata HMS Aire, płynąca z Hongkongu do Singapuru w celu wycofania ze służby, osiadła na rafie Bombay wczesnym rankiem 20 grudnia 1946 roku. Dostrzeżona przypadkiem trzy dni później przez HMS Bonaventure, cała 85-osobowa załoga wraz z psem okrętowym została uratowana bez poważnych obrażeń. W maju 1967 roku rozbił się tu szkuner Dante Deo, a jego załogę uratował wodnosamolot 37th Air Rescue Squadron.

Chińska nazwa rafy, Langhuajiao („rafa falistych kwiatów”), pochodzi od pasa fal rozbijających się o płytkie głowice koralowe; używa się też nazwy Pengbojiao. Po wietnamsku to Đá Bông Bay, „skała latających kwiatów”. W 1996 r. wyznaczono tu cztery punkty bazowe chińskich wód terytorialnych.

Bombay Reef nie jest miejscem do zwiedzania: jest zarządzany i patrolowany przez chińską straż graniczną, a jego latarnia stoi na południowo-zachodnim końcu stromego atolu długiego na 10 mil. Rafa leży przy międzynarodowym szlaku żeglugowym, a co najmniej jeden wrak jest widoczny nad wodą i na radarze z 15 mil. Zbliżaj się wyłącznie z oficjalnym pozwoleniem.

Laguna jest płytka, ma najwyżej 17 m głębokości, a przeważnie poniżej 10 m; jej piasek uchodzi za łatwy do wydobycia i służy jako materiał do budowy sztucznych wysp. W 1996 r. wyznaczono na rafie cztery punkty bazowe chińskich wód terytorialnych.