Zhengyangmen, Brama miejska w dzielnicy Dongcheng, Pekin, Chiny

Zhengyangmen składa się z budynku bramnego i wieży łuczniczej. Budynek bramny stoi na ceglanym pomoście o szerokości 95 metrów i wysokości 14,7 metra, zwieńczonym 27-metrową drewnianą halą z dwuspadowym dachem z szarych dachówek z zieloną glazurą. Wieża łucznicza, ceglana forteca z centralnym łukowym przejściem, ma 94 strzelnice i balustradę z białego marmuru.

Zbudowana w 1419 roku jako Lizhengmen, brama otrzymała nazwę Zhengyangmen w 1439 roku po dodaniu barbakanu i wieży łuczników. Wieża łuczników płonęła w 1610, 1779 i 1849 roku; w 1900 roku ostrzelała ją koalicja ośmiu mocarstw, a indyjscy żołnierze brytyjscy wzniecili pożar, który zniszczył budynek bramny. Odbudowa z 1903 roku powiększyła budynek bramny Chongwenmen i wieżę łuczników Xuanwu.

Ludowa nazwa bramy, Qianmen („przednia brama”), pochodzi od jej położenia przy południowym wejściu do miasta wewnętrznego. W 1610 r. w barbakanie stały dwie świątynie: Guanyin po wschodniej stronie i Guandi po zachodniej; obie rozebrano w 1958 r. Od przebudowy w latach 2000. ulicą Qianmen rządzą międzynarodowe marki, a pobliski hutong Qianshi jest najwęższy w Pekinie.

Miejsce jest łatwo dostępne transportem publicznym, z liniami metra 2 i 8 w pobliżu i wieloma trasami autobusów obsługującymi obszar. Otaczająca dzielnica Qianmen oferuje restauracje, sklepy i znajduje się blisko Placu Tiananmen, ułatwiając zwiedzanie innych pobliskich atrakcji.

Tablica wyznaczająca punkt zerowy chińskich dróg leży tuż przed bramą; wyryto na niej cztery strony świata, cztery zwierzęta oraz napis „Zero Point of Highways, China” po chińsku i angielsku. Licząca 42 metry wieża jest najwyższą z bram Pekinu i jedynym zachowanym pawilonem bramnym z czasów Ming-Qing w mieście wewnętrznym.