Ming Palace, Ruiny pałacu cesarskiego w Nankinie, Chiny

Pałac Ming to historyczny zespół pałacowy w Nanjing w prowincji Jiangsu w Chinach, który obecnie przedstawia się jako otwarte pole archeologiczne z widocznymi fundamentami, kamiennymi ścieżkami i otworami bram. Struktury leżą częściowo odsłonięte, a częściowo ocienione przez drzewa, tworząc otwartą sieć pól ruin, które oddają pierwotny układ przestrzenny.

Teren pałacu był budowany od 1366 roku pod rządami Zhu Yuanzhanga, który rezydował tu jako pierwszy cesarz Ming. Kompleks utracił swoją centralną rolę po tym, jak trzeci cesarz Ming przeniósł centrum władzy na początku XV wieku, i popadł w ruinę w ciągu następnych stuleci.

Nazwa znaczy „dawny pałac Mingów” i utrwaliła się, gdy cesarz Yongle przeniósł w 1420 r. stolicę do Pekinu, a Nankin zachował dwór rezerwowy. Przetrwały platformy Bramy Południkowej, Bramy Donghua i Bramy Xi'an, bez drewnianych domów bramnych; wystające skrzydła Bramy Południkowej rozebrano pod lotnisko w latach trzydziestych XX w.

Trasa wiedzie po równych ścieżkach między odsłoniętymi pozostałościami murów i łatwo można ją zwiedzać pieszo. Wizyta rano zapewnia przyjemniejsze temperatury i mniejszy tłum, zwłaszcza w miesiącach letnich.

Pałac wzniesiono na zasypanym dnie jeziora Yanque, dlatego w miękkim gruncie pod fundamentami wbito gęsto pale z jodły chińskiej o średnicy 16–36 cm i długości 3–6 m. Później północne sale osiadły, a dziedziniec wewnętrzny łatwo zalewała woda, jak przed pałacem Xingning, gdzie stała na wysokość kilku chi.