Bank of China Building, Budynek bankowy w stylu Art Deco w dzielnicy Huangpu, Szanghaj

Budynek Bank of China przy Bund 23 składa się z dwóch połączonych części: 15-kondygnacyjnej wieży wschodniej od strony Bund, z dwiema kondygnacjami podziemnymi i wyższym parterem, oraz czterokondygnacyjnego skrzydła zachodniego. Granitowe okładziny ścian, płaski czterospadowy dach piramidalny, kamienne łukowe gzymsy i ażurowe motywy znaku „shou” (długowieczność) na każdej kondygnacji łączą chińską ornamentykę z bryłą art déco. Architektami byli Palmer & Turner i Luke Him Sau.

Nr 23 przy Bund był siedzibą Klubu Niemieckiego, aż w I wojnie światowej skonfiskowano go jako mienie wroga; Bank of China kupił działkę za 630 tys. srebrnych juanów. W 1934 r. zarząd zaplanował 18-piętrową siedzibę, a T. V. Soong przewodniczył wmurowaniu kamienia węgielnego 10 października 1936 r. Konstrukcję zwieńczono w 1937 r., lecz wojna opóźniła wykończenie; bank wprowadził się dopiero 1 stycznia 1946 r.

Budynek nadal funkcjonuje jako bank dzisiaj, odzwierciedlając rolę Szanghaju jako ważnego centrum finansowego. Jego elewacja Art Deco z geometrycznymi wzorami wyraźnie odróżnia się od innych pobliskich struktur.

Budynek znajduje się blisko wejścia do metra East Nanjing Road i jest łatwy do osiągnięcia. Nadal funkcjonuje jako czynny bank, dlatego najlepiej go odwiedzać w ciągu dnia, gdy obszary wejścia są otwarte i można zobaczyć szczegóły architektoniczne z zewnątrz.

Pierwotny projekt przewidywał 34-piętrową wieżę Art Deco o dwóch wieżach i wysokości 91 metrów, która byłaby najwyższym budynkiem Szanghaju. Ukończona wieża ma 77 metrów i ustępuje sąsiedniemu Sassoon House. Źródła chińskie podają, że żaden oficjalny dokument nie potwierdza żądania wysokości Victora Sassoona; jako przyczyny zmniejszenia projektu wymienia się też kryzys srebra i załamanie szanghajskiego rynku nieruchomości.