Musée National du Costume de Grand-Bassam, Narodowe Muzeum Kostiumów w Grand-Bassam, Wybrzeże Kości Słoniowej

Musée National du Costume de Grand-Bassam mieści się w dawnym pałacu gubernatora, wzniesionym w 1893 roku z prefabrykowanych metalowych belek i dźwigarów na budowli z 1849 roku. Dwumetrowy podest służy jako magazyn, a nad nim znajdują się podwyższony parter i piętro otoczone werandą na małych metalowych kolumnach. Muzeum zajmuje ponad 4000 m² i w 2017 roku prezentowało ponad 1137 obiektów.

Budynek zmontowano w 1893 roku z dostarczonych w kwietniu prefabrykatów, w tym metalowych belek i dźwigarów, na wcześniejszej konstrukcji z 1849 roku. Mieścił pierwszych czterech gubernatorów kolonii: Bingera (1893-1896), Bertina (1896), Mouteta (1896-1898) i Roberdeau (1898-1902). Po epidemii żółtej febry w 1900 roku i przeniesieniu stolicy do Bingerville popadł w nieużytek; w 1976 roku odnowiono go ze środków francuskiej współpracy, a w latach 1977-1980 poddano renowacji. Muzeum otwarto w 1980 roku, a 30 kwietnia 1981 roku oficjalnie powołał je dekret ministerialny nr 003, z inicjatywy Bernarda Dadié.

Nazwa muzeum pochodzi od kolekcji strojów, która w 2017 roku liczyła ponad 1137 obiektów ze wszystkich regionów Wybrzeża Kości Słoniowej. Oprócz ubrań i ozdób przechowuje miniaturowe i naturalnej wielkości maski taneczne, modele tradycyjnych domostw oraz fotografie etnologiczne i kolonialne. Od 2012 roku preferuje się wystawy czasowe, aby przedłużyć życie eksponatów.

Muzeum zajmuje dawny pałac gubernatora na dużej działce ograniczonej od południa bulwarem Treich-Laplène, a od północy bulwarem Bonhoure, w starym mieście. Budynek ma podwyższony parter i jedno piętro, na które prowadzą dwubiegowe schody na fasadzie południowej. Ratusz i prefektura mieszczą się na tej samej działce, więc przy wejściu należy spodziewać się ruchu administracyjnego.

Muzeum zajmuje sam dawny pałac gubernatora, a nie sąsiedni budynek. W kwietniu 1893 r. dostarczono prefabrykowane belki metalowe i osadzono je na budowli z 1849 r.; później szkielet metalowy obudowano murem dla ochrony przed korozją morską. Kolumna na osi uniemożliwiała centralne wejście, więc ją usunięto i zastąpiono obecnymi dwubiegowymi schodami na fasadzie południowej.