Sperrstelle Wildhaus, Fortyfikacja wojskowa w Toggenburg, Szwajcaria
Sperrstelle Wildhaus to linia obronna z czasów II wojny światowej zbudowana w latach 1939–1940 na wschód od Wildhaus, przecinająca dolinę 1,7-kilometrową przeszkodą przeciwpancerną łączącą pięć dzieł piechoty. Dzieła obejmują Wildhaus Nord, 34-metrowy tunel skalny z izbą załogi o wymiarach 5 na 2,5 m, oraz większy Wildenburg z dwiema komorami karabinów maszynowych, drewnianymi pryczami, kącikiem kuchennym i własnym ujęciem wody źródlanej.
Struktura została zbudowana w latach 1939-1940 przez szwajcarską armię w odpowiedzi na zagrożenia podczas II wojny światowej. Stanowiła część szerszej linii obronnej mającej na celu ochronę regionu alpejskiego przed potencjalnymi atakami.
Nazwa Wildhaus nawiązuje do średniowiecznego Wildenburgu, wzniesionego około 1200 roku przez Freiherren von Sax i sprzedanego w 1313 roku hrabiemu Friedrichowi IV von Toggenburg; grupa bunkrów „Wildenburg” przejmuje tę nazwę. Załogę stanowiła 1. kompania batalionu terytorialnego 143, z zapasami żywności na sześć dni i do 35 000 naboi do karabinów maszynowych.
Miejsce znajduje się na stromym terenie górskim i wymaga butów trekkingowych oraz dobrej kondycji do eksploracji. Podziemne pomieszczenia są czasami ciasne i mogą być wilgotne, dlatego noś solidne ubranie i poruszaj się ostrożnie przez korytarze.
Pięć dzieł piechoty zapory Wildhaus łączyła biegnąca przez dolinę przeszkoda o długości 1,7 km, a wszystkie były połączone zakopanym kablem telefonicznym. Dwa zewnętrzne dzieła, Wildhaus Nord i Grossrüti, leżały na zboczu i panowały nad dnem doliny. Skalny tunel Wildhaus Nord miał 34 metry długości, a w nim izbę załogi o wymiarach 5 na 2,5 metra i karabin maszynowy skierowany na południe.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 135 współtwórców z całego świata.