Burgruine Bottenstein, Ruina zamku w Wikon, Zofingen, Szwajcaria

Burgruine Bottenstein to ruina zamku typu Spornburg na zalesionej skale molasowej na wschodnim skraju Zofingen, przy granicy z Lucerną. Jej kwadratowa wieża obronna miała 12,5 metra długości boku, a od zachodu przylegał do niej budynek mieszkalny (8,5 × 12,5 metra); mury tego ostatniego zachowały się do prawie jednego metra wysokości. W otwartym wnętrzu stoi pojedynczy zaokrąglony kamienny filar, a mury zbudowane są z ułożonych płaskich, szarych i brązowawych kamieni.

Zamek został prawdopodobnie założony w połowie XIII wieku przez lokalny ród ministerialny, który przeniósł tu swoją siedzibę z Bottenwil; rycerz Ulrich von Bottenstein jest po raz pierwszy wzmiankowany 28 czerwca 1255 roku. Po wygaśnięciu rodu zamek przeszedł jako lenno do Aarburgów, a następnie do Rüsseggów. Prawdopodobnie opuszczony wkrótce po 1400 roku, około 1460 roku był już ruiną. Zofingen nabyło go w 1483 roku, w latach 30. XIX wieku resztki rozebrano, a w latach 1949/1950 Reinhold Bosch odsłonił fundamenty.

Nazwa Bottenstein pochodzi od Bottenwil, wsi, którą rodzina założycieli opuściła dla tego wzgórza; przekazane są też warianty Botanstein, Bottinstein i Bottensteyn. Bottenwil nadal nosi część herbu panów w swoim herbie gminnym. Teren jest swobodnie dostępny i od 5 maja 1950 r. chroniony jako dobro kultury klasy B o znaczeniu regionalnym.

Ruiny leżą około 800 metrów na południowy zachód od centrum Bottenwil, na najdalej wysuniętym na wschód skrawku terenu Zofingen, i są swobodnie dostępne o każdej porze. Granica kantonów Argowia i Lucerna przebiega przez teren zamku, więc przechodzi się pieszo z jednego kantonu do drugiego. Mury budynku mieszkalnego zachowały się do wysokości niespełna metra.

Znaleziska z wykopalisk w latach 1949/1950 pod kierunkiem archeologa kantonalnego Reinholda Boscha — fragmenty ceramiki, bełty kusz i gotyckie kafle piecowe z motywem lwa — pochodzą z XIII i XIV wieku. Od 5 maja 1950 roku obiekt jest chroniony jako dobro kultury.