Standseilbahn Schwyz–Stoos, Kolejka linowa w Schwyz, Szwajcaria.

Standseilbahn Schwyz–Stoos była kolejką linową w kantonie Schwyz w Szwajcarii, łączącą Schlattli koło Schwyz na wysokości 569 m ze Stoos na wysokości 1294 m. Jej 1361-metrowy tor przechodził przez 60-metrowy most nad wąwozem Muota, dwa tunele (150 m i 73 m) i osiągał maksymalne nachylenie 781 ‰. Dwa wagony na 100 osób, zbudowane przez Gangloff, napędzane były silnikiem o mocy 500 KM w stacji górnej.

Pierwsza kolejka linowa na tej trasie została otwarta w 1933 roku, dając górskiej wiosce pierwsze niezawodne połączenie z doliną. Oryginalna linia została zastąpiona w 2017 roku zupełnie nowym systemem, który w chwili otwarcia był najstromszą kolejką linową na świecie.

Linia miała dwie nazwy: operatorem była Drahtseilbahn Schwyz-Stoos AG (DSS), a sama trasa nazywała się Standseilbahn Schwyz–Stoos. Dwa wagony mieściły po 100 osób, a przyczepa platformowa przewoziła towary i sprzęt sportowy, czasem nawet bydło. Przebudowa w latach 1968–1971 dodała osobne hale dla pasażerów i towarów.

Linia zaczynała się w Schlattli, około pół kilometra na wschód od mostu Suworowa, i biegła do północnego skraju płaskowyżu Stoos, niespełna kilometr od centrum miejscowości. Trasa przekraczała przełom Muoty mostem o długości i wysokości 60 m, a następnie przechodziła przez tunel o długości 150 m i drugi o długości 73 m, częściowo wykonany jako otwarty wykop ze sklepionym betonowym dachem.

Najstromszy odcinek linii z 1933 roku osiągał 781 promili, czyli około 78 procent, u szczytu pierwszego, 150-metrowego tunelu przy mijance. Dwa wagony zabierały po 100 osób, a napędzał je silnik o mocy 500 KM w stacji górnej. Most o długości 60 m nad przełomem Muoty był częścią trasy.