Villa Lilienberg, Willa zabytkowa w Ermatingen, Szwajcaria.

Villa Lilienberg to późnoklasycystyczna willa wzniesiona w latach 1839/40 na łagodnym wzgórzu między grzbietem Seerücken a Untersee, naprzeciw wyspy Reichenau. Obok domu głównego stoją dobudowany w 1846 roku budynek gospodarczy z wozownią i stajnią oraz park z fontanną, pawilonem na wzniesieniu i rzeźbami, w tym dziełami Hermanna Hallera.

Willa została zbudowana w latach 1839/40 przez pruską baronową Caroline von Waldau, prawdopodobnie według projektu korsykańskiego architekta, na dawnym gospodarstwie Breitengut. W 1846 roku dodano wozownię ze stajnią. Następnie przeszła w ręce baronowej Betty von Fingerlin z Konstancji, belgijskiego hrabiego Liviusa Caimo oraz kupców Alwina Biona i Kaspara Pfeiffera. W 1897 roku nabyli ją bracia Volkart z Winterthur, a w 1935 roku, przez małżeństwo, rodzina Reinhart.

Nazwa Lilienberg odnosi się do wzniesienia nad Untersee. Od wiosny 1989 willa gości około 50 rocznych wydarzeń fundacji Lilienberg Unternehmerforum, podczas których przedsiębiorcy spotykają się na konferencjach, kolokwiach i kilkudniowych seminariach; pełni też funkcję hotelu z restauracją oraz miejsca seminariów i wydarzeń.

Willa stoi na łagodnym wzgórzu między Seerücken a Untersee, naprzeciw wyspy Reichenau. Od 1989 roku działa jako hotel z restauracją oraz miejsce seminariów i wydarzeń, dlatego dostęp odbywa się głównie w ramach pobytu lub zarezerwowanej imprezy.

Park willi powiększył kolekcjoner Oskar Reinhart, który dodał pawilon na wzniesieniu, fontannę i rzeźby, w tym dzieła Hermanna Hallera. Ogród odzwierciedla tym samym dwóch kolekcjonerów-braci: Wernera Reinharta, który odnowił dom, i Oskara, który ukształtował park.