Former Franciscan cloister, Klasztor franciszkański w Werthenstein, Szwajcaria.

Dawny klasztor franciszkański w Werthenstein to kompleks budynków z kamienia z zamkniętymi dziedzińcami typowymi dla średniowiecznej architektury klasztornej. Różne skrzydła otaczają dziedziniec centralny, pokazując, jak te wspólnoty były przestrzennie zorganizowane i jak mnisi poruszali się między różnymi obszarami.

Początkiem miejsca była kaplica poświęcona w sierpniu 1520 r., wzniesiona po doniesieniach o objawieniach aniołów i uzdrowieniach. W okresie reformacji Pietà z Fribach stała się centrum pielgrzymek. Kaplica okazała się za mała, więc rada Lucerny w 1607 r. postanowiła zbudować nowy kościół, poświęcony w 1616 r. Klasztor przekazano franciszkanom 5 maja 1636 r. W 1826 r. zawaliło się sklepienie nawy, a w 1838 r. rząd lucerneński zniósł klasztor.

Zabudowanie klasztorne pokazuje, jak franciszkanie organizowali swoje codzienne życie w tej szwajcarskiej wspólnocie. Zamknięty układ dziedzińca odzwierciedla wartości religijne i praktyczne potrzeby, które strukturalizowały życie klasztorne.

Obiekt znajduje się w centrum Werthenstein i jest łatwo dostępny pieszo, ze widocznymi murami z kamienia i wyraźnymi konturami budynków. Ponieważ jest to zabytkowa konstrukcja, niektóre obszary mogą mieć ograniczony dostęp w zależności od obecnego użytku lub prac restauracyjnych.

Klasztor stoi na skale nad Kleine Emme, przy Drodze św. Jakuba; tuż przed Werthenstein dolina się zwęża, a po zakręcie nad pasmem skał pojawiają się klasztor i kościół pielgrzymkowy. Około 1530 roku przybywało rocznie około 30 000 pielgrzymów, a w XVIII wieku około 80 000, dzięki czemu Werthenstein uchodził za drugie po Einsiedeln miejsce pielgrzymkowe Szwajcarii.