Turicum, Stanowisko archeologiczne na wzgórzu Lindenhof, Zurych, Szwajcaria
Turicum było galijsko-rzymskim vicusem przy dolnym końcu jeziora Zuryskiego, skupionym wokół wzgórza Lindenhof i posterunku celnego przy Münsterhof, z budynkami handlowymi i mieszkalnymi nad Limmatem; osada nie była ufortyfikowana. Nazwę przekazuje stela z II wieku znaleziona na Lindenhofie w 1747 roku, z inskrypcją STA(tio) TUR(i)CEN(sis).
Turicum powstało z posterunku wojskowego i stacji celnej założonych około 15 r. p.n.e. podczas podboju wschodniej Helwecji za Augusta; sama osada była otwartym vicusem bez umocnień. Należała najpierw do Gallia Belgica, a od około 85–90 r. n.e. do Germania Superior. Komora celna (Quadragesima Galliarum) odprawiała towary między Gallia Belgica a Recją, głównie szlakiem wodnym jezioro Zuryskie–Limmat–Aare–Ren.
Nazwa Turicum widnieje na z II wieku nagrobku znalezionym na Lindenhof w 1747 roku, który nazywa ojca kierownikiem posterunku celnego Turicensis. Osada nie była ufortyfikowana; jej budynki skupiały się wokół tego posterunku, Quadragesima Galliarum, gdzie odprawiano towary i podróżnych między Gallia Belgica a Raetia. Szlak wodny Walensee–jezioro Zuryskie–Limmat–Aare–Ren przenosił ruch, ponieważ Turicum leżało z dala od głównych dróg.
Rzymski vicus leżał u stóp wzgórza Lindenhof, wokół dzisiejszych placów Weinplatz, Schipfe i Limmatquai; nie znaleziono tam murów miejskich ani łaźni. Nagrobek Lucjusza Aeliusza Urbicusa, znaleziony w 1747 roku na Lindenhofie, wymienia jego ojca jako kierownika komory celnej Turicum; szczyt wzgórza to publiczny plac, dostępny pieszo ze starego miasta.
Nagrobek z II wieku znaleziony tutaj nosi najstarszą znaną pisaną formę nazwy Turicum. Ten przedmiot jest rzadkim dowodem na to, jak sami Rzymianie nazywali to miejsce.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 423 współtwórców z całego świata.