Festung Uetliberg, Forteca wojskowa na górze Uetliberg, Zurych, Szwajcaria.

Festung Uetliberg to fortyfikacja wojskowa rozciągająca się przez kilka kilometrów wzdłuż grzbietu między różnymi punktami i zawierająca schrony betonowe i pozycje artyleryjskie. Kompleks podąża naturalną topografią terenu i oferuje widoki na dolinę poniżej.

Pozycję na Uetlibergu przygotowywano od października 1939 do sierpnia 1940 na mocy rozkazu operacyjnego nr 2 z 4 października 1939, gdy armia szwajcarska obsadziła Limmatstellung, by zatrzymać atak z północy. 6. Dywizja pod dowództwem Herberta Constama broniła trzyk ilometrowego odcinka między Uetlibergiem, Uitikon-Waldegg i obniżeniem Urdorf, stosując ruchomą obronę w głąb na stromym, zalesionym terenie. Koncepcja Constama wyprzedzała doktrynę dynamicznej obrony przestrzennej z 1995 roku.

Nazwa Uetliberg pochodzi od Uto Kulm, plateau szczytowego, na którym celtyccy Helweci założyli swoje oppidum, a w X wieku powstał zamek Uetliburg. Nazwa Waldegg oznacza pozycję blokującą koło Uitikon-Waldegg, obszar docelowy dla skoncentrowanego ognia artylerii kierowanego przez obserwatorów na grzbietach.

Miejsce jest dostępne szlakami turystycznymi lub transportem publicznym i znajduje się na zboczu z dobrymi widokami. Wycieczki z przewodnikiem można zorganizować za pośrednictwem lokalnych grup historycznych, aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje o kompleksie.

Dowódcą fortu był Herbert Constam, najwyższy rangą oficer żydowskiego pochodzenia w armii szwajcarskiej. Wybrał ruchomą, elastyczną obronę na stromych, zalesionych zboczach Uetlibergu – koncepcję, którą armia przyjęła jako doktrynę dopiero w 1995 roku.