Schloss Weinfelden, Średniowieczny zamek w Weinfelden, Szwajcaria

Schloss Weinfelden stoi na południowym zboczu Ottenbergu, powyżej miasta Weinfelden. Jego główna wieża to wysoka, kwadratowa kamienna budowla zwieńczona stromym, ciemnym dachem piramidalnym, z rzędem wsporników pod okapem. Po lewej przylega otynkowany na biało budynek z brązowym dachem dwuspadowym, kominami i oknami w ciemnych ramach; jego górna część ma pas czerwonego muru pruskiego. Na skraju po lewej stoi mała okrągła wieżyczka z dachem stożkowym.

Nie wiadomo, kto zbudował pierwszy zamek Castrum Winvelde. W 1180 Hartmann von Kyburg przekazał jedną trzecią Bertholdowi von Bussnang, biskupowi Konstancji, a ten trójpodział utrudniał późniejszym właścicielom porozumienie. W 1339 zamek przeszedł jako lenno habsburskie na Friedricha von Bussnang, który mieszkał na Neuenburgu i przeznaczył Weinfelden na oprawę wdowią dla żony Kunigundy. Panowie von Bussnang rozbudowali zamek; w 1435 Hans von Bussnang sprzedał go wraz z panstwem Bertholdowi Vogtowi z Konstancji.

Nazwa zamku pochodzi od miejscowości poniżej, a jego rola jako siedziby wdowiej została ustalona w 1339 roku, gdy Friedrich von Bussnang przydzielił go swojej żonie Kunigundzie. Od 1614 roku zamek należał do miasta Zurych, które osadziło w nim wójta (Vogt), czyniąc go siedzibą administracyjną do 1798 roku. Rodzina Muntpratów przyznała gminie w 1514 roku prawo wyboru własnej rady.

Zamek stoi na południowym zboczu Ottenbergu powyżej Weinfelden, więc dojście prowadzi pod górę. Zespół należy do spadkobierców Augusta von Fincka juniora i nie jest udostępnionym muzeum; elewacje i wieżę z piramidalnym dachem widać z okolicznych ścieżek.

Nabywcą w 1972 roku był monachijski bankier August von Finck senior, który zapłacił 340 000 franków za zamek, ziemię i las. Ponieważ Lex von Moos zakazywała sprzedaży nieruchomości cudzoziemcom, zakup wymagał zgody Federalnego Departamentu Sprawiedliwości i Policji, wydanej 1 grudnia 1972 roku mimo krytyki w całym kraju. Wieża odzyskała wtedy spiczasty hełm.