Fort de Chillon, Fortyfikacja wojskowa w kantonie Vaud, Szwajcaria

Fort de Chillon to mieszany fort piechoty i artylerii zbudowany w latach 1941–1942, prawie całkowicie podziemny w stromym zboczu wznoszącym się ku Veytaux, nad linią kolejową, którą przecina wiadukt Viaduc de Chillon. Oznaczony A390, mieścił działa 75 mm zastąpione później armatami przeciwpancernymi 90 mm, karabiny maszynowe i dwa moździerze 81 mm. Schrony piechoty połączone podziemnymi galeriami kontrolują drogę i linię kolejową obok zamku.

Fortyfikacja została otwarta w 1942 roku jako część szwajcarskiej strategii obrony podczas drugiej wojny światowej. Garnizon około 130 żołnierzy z Brygady Górskiej 10 był tam stacjonowany, aby chronić kraj.

Nazwa fortu pochodzi od sąsiedniego zamku Chillon, w którego ogrodach w 1939 r. powstały pierwsze umocnienia polowe. Od grudnia 2020 r. w korytarzach działa interaktywne muzeum, a zwiedzanie z przewodnikiem można połączyć z wizytą w zamku po drugiej stronie drogi. W forcie odbywają się też wydarzenia kulturalne i mieszczą się prywatne piwnice winne.

Fortyfikacja jest dostępna poprzez wycieczki przewodnika, na których zwiedzający mogą eksplorować podziemne tunele, stanowiska armatnich i pomieszczenia mieszkalne. Zalecane jest noszenie solidnych butów, ponieważ grunt jest nierówny, a niektóre schody są dość strome.

Obiekt nosił oznaczenie A390 w nomenklaturze szwajcarskich fortyfikacji, a jego załoga liczyła 131 ludzi. Dziewięć oddzielnych schronów piechoty broniło powierzchni instalacji, połączonych z głównym fortem podziemnymi galeriami. Stanowisko było osłaniane przez artylerię fortu Champillon nad Aigle.