Nussbaumersee, Jezioro i stanowisko archeologiczne w Hüttwilen, Szwajcaria

Nussbaumersee to jezioro i stanowisko archeologiczne w Hüttwilen położone między dwoma większymi zbiornikami wodnymi, które przechowuje szczątki starożytnych drewnianych struktur pod powierzchnią. Struktura jeziora z płytkimi i głębszymi strefami chroniła te pozostałości prehistoryczne przez tysiące lat.

Dolinę Seebach odwiedzali myśliwi i zbieracze w mezolicie, 9500–5500 p.n.e. Około 1860 r. przy «Inseli» odkryto pierwsze prehistoryczne pale; w 1943 r. odsłonięto około jednej piątej obszaru osadniczego. Stanowisko, podejrzewane od 1900 r., jest od 2011 r. jednym z czterech turgowskich osiedli palafitowych w dziedzictwie UNESCO. Wioska z późnej epoki brązu (870–850 p.n.e.) liczyła około stu drewnianych domów o powierzchni 10–25 m² na deskach i glinianych podłogach, z ceramiką, biżuterią i przedmiotami z brązu, drewna, kamienia lub szkła; gdy poziom wody się podniósł, została opuszczona.

Nazwa jeziora występuje w kilku formach: Nussbommersee, Werdsee, Wertsee, Uerschhauser See i unterer See. Wraz z Hasensee tworzyło niegdyś Helfenberger Seen lub Ittinger Seen. Około 1860 r. poziom wody obniżono o trzy metry dla rolnictwa, dzieląc jezioro na trzy części; od połowy lat 1990. Stiftung Seebachtal renaturyzuje niektóre fragmenty.

Dostęp do jeziora odbywa się pieszo przez szlaki turystyczne w pobliżu Hüttwilen, które łączą się z otaczającym krajobrazem i oferują różne punkty obserwacji przyrody. Najlepszym czasem na wizytę są suche dni, gdy szlaki są łatwe do pokonania.

Pod wodą leżą szczątki domów tak dobrze zachowanych, że badacze znaleźli w nich przedmioty codziennego użytku, takie jak narzędzia i nasiona. Te materiały organiczne oferują rzadki wgląd w codzienne życie najwcześniejszych mieszkańców.