Wauwilermoos pile dwelling settlement, Stanowisko archeologiczne UNESCO w Egolzwil, Szwajcaria.
Osada Wauwilermoos to stanowisko archeologiczne zawierające szczątki drewnianych domów wybudowanych tysiące lat temu na wilgotnym terenie bagiennym. Struktury ujawniają, jak ludzie używali technik zabudowy na palach, aby tworzyć stabilne przestrzenie mieszkalne na zalewanych obszarach.
Stanowisko kultury egolzwilskiej zajęto wkrótce po 4300 r. p.n.e., a osada istniała tylko około sześciu lat. Domy wznoszono bezpośrednio na gruncie w strefie sedymentacji jeziora, z jesionu, dębu i olchy, z paleniskiem pośrodku. Jezioro osuszono około 1859 r., a systematyczne wykopaliska Emila Vogta prowadzono w latach 1950–1966.
Stanowisko dało nazwę kulturze Egolzwil, datowanej na krótko po 4300 r. p.n.e. Jej garncarze lepili misy i garnki z dwoma łukowatymi uchwytami o pojemności 1,8–2,8 litra, naczynia na płyny o pojemności 6–8 litrów oraz tak zwane kubki Wauwilerbecher. Znaleziono też sierpy krzemienne z prostym drewnianym trzonkiem, noże osadzone na smole brzozowej i pojemnik z muszlami z Morza Śródziemnego.
Obszar znajduje się w obrębie chronionej strefy dostępnej z wielu punktów wejściowych w trzech gminach kantonu Lucerna. Odwiedzający powinni nosić solidne obuwie, ponieważ grunt w tym regionie jest często wilgotny i miękki.
Grunt pozostał trwale nasączony wodą podczas wykopalisk, co powodowało zachowanie materiałów organicznych takich jak drewno i tkaniny przez tysiące lat. To czyni to miejsce rzadkim oknem do starożytnego codziennego życia.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 782 współtwórców z całego świata.