Muraltengut, Późnobarokowy dwór w Zurychu, Szwajcaria

Muraltengut to późnobarokowy dwór w Zurychu z elementami włoskiego renesansu, zbudowany między 1777 a 1782 rokiem. Posiadłość posiada symetryczne schody, rozległe trawniki i starannie zaprojektowane ogrody z zbiornikami wodnymi.

Johannes Werdmüller (1725–1801), miejski urzędnik budowlany, wzniósł letnią rezydencję w latach 1777–1782 według własnych planów i przy użyciu nowatorskich maszyn budowlanych, po tym jak zarzucono mu, że nie zna się na budowaniu. W 1825 roku posiadłość przeszła na burmistrza Hansa Konrada von Muralta, od którego pochodzi obecna nazwa. Martin Bodmer kupił ją w 1924 roku i uratował przed rozbiórką; od 1944 roku należy do miasta Zurych.

Nazwa pochodzi od burmistrza Hansa Konrada von Muralta, który nabył posiadłość w 1825 roku. Za czasów Werdmüllera w salonie dyskutowano idee oświecenia, a w niedziele nosił podobno demonstracyjnie książkę Voltaire'a pod pachą. Dziś dom służy radzie miejskiej Zurychu do oficjalnych przyjęć; park, w przeciwieństwie do budynku, jest dostępny publicznie.

Park jest ogólnodostępny, ale sam budynek nie: służy radzie miejskiej Zurychu do celów reprezentacyjnych i nie jest udostępniany do zwiedzania. Dawną linię brzegu jeziora wyznacza dziś rząd przyciętych lip, a w parku znajduje się rozarium z ponad 5000 krzewów róż.

W 1900 roku linia kolejowa i zasypanie brzegu odcięły dom od jeziora Zuryskiego; dziś dawną linię brzegową wyznacza rząd przyciętych lip. Wnętrze zdobią prace Pipilotti Rist, Fischli/Weiss, Aloisa Carigieta i Ernsta Morgenthalera, w tym malowidło ścienne Carigieta ze sceną cyrkową.