Wasserturm, Wieża wodna na Starym Mieście, Lucerna, Szwajcaria

Wasserturm to 35-metrowa, ośmiokątna i lekko pochylona kamienna wieża stojąca w rzece Reuss, pośrodku Kapellbrücke w Lucernie. Na trzonie wieży znajduje się 15-metrowy dach o więźbie datowanej na 1339 rok; najniższa kondygnacja to pozbawiony okien loch o murach grubych na trzy metry.

Wasserturm zbudowano po 1262 roku, przed Kapellbrücke, a po raz pierwszy wspomniano go w 1367 roku; jego więźba dachowa pochodzi z 1339 roku. Do 1759 roku służył jako więzienie i izba tortur, następnie przechowywał skarb państwa w latach 1759–1798 i archiwum miejskie w latach 1804–1919.

Nazwa Wasserturm myli: wieża nigdy nie mieściła wody, lecz była warowną wieżą strażniczą i narożnym filarem murów miejskich. Od 1892 roku w 15-metrowym poddaszu gnieździ się kolonia jerzyków alpejskich, od 1959 opiekuje się nią Lucerneńskie Towarzystwo Ornitologiczne na zlecenie rady miejskiej; to największa kolonia w Szwajcarii Centralnej. Gniazdo bociana na szczycie nie jest używane od ponad stu lat.

Wieża jest rzadko udostępniana publiczności, zwykle tylko latem, i można ją wynająć na wydarzenia; od 1939 roku jest wynajmowana Stowarzyszeniu Artylerii w Lucernie. Zwiedzający oglądają ją zazwyczaj z brzegów Reuss lub z mostu Kapelowego, który przecina rzekę u jej podstawy.

Najniższa kondygnacja to loch bez okien i drzwi, o murach grubych na trzy metry, dostępny tylko przez otwór w podłodze pomieszczenia powyżej. Prawdopodobnie służył jako więzienie do 1759 roku, po czym został opuszczony. Izba wyżej przechowywała skarb państwa i archiwum, a od 1892 roku w 15-metrowym poddaszu gnieździ się kolonia jerzyków alpejskich, największa w Szwajcarii Centralnej.