Lorraine railway viaduct

Wiadukt kolejowy Loreny to konstrukcja z betonu zbrojnego rozciągająca się na około 1.100 metrów nad doliną Aary z czterema równoległymi torami. Seria powtarzających się łuków wspiera całą strukturę, równomiernie rozkładając ciężar na przejściu przez rzekę.

Most został ukończony w 1941 roku, aby zastąpić starsze przejście i obsługiwać rosnący ruch kolejowy na linii Olten-Berna. Projekt był częścią szerszej rozbudowy sieci kolejowej łączącej centralną Szwajcarię w tamtym czasie.

Wiadukt nosi nazwę Lotaryngii, francusko-łotarskiego regionu, i odzwierciedla połączenia kolejowe Szwajcarii z zachodnimi sąsiadami. Reprezentuje, jak nowoczesna infrastruktura zmieniła sposób przemieszczania się między regionami.

Najlepsze widoki na wiadukt uzyskuje się ze ścieżek wzdłuż Aary lub z samego pociągu podczas przekraczania mostu. Położenie znajduje się na północ od głównego dworca Berna i jest dostępne koleją na kilku liniach.

Kiedy otwarto go w 1941 roku, wiadukt był najdłuższym mostem kolejowym swojego typu w Europie, pokazując innowacyjność szwajcarskiej inżynierii. To historyczne osiągnięcie jest często pomijane, mimo że odzwierciedla techniczne ambicje tamtej epoki.

Lokalizacja: Bern

Oficjalne otwarcie: 1941

Długość: 1 092 m

Wykonano z: reinforced concrete

Część: list of cultural properties in Bern / Länggasse-Felsenau

Współrzędne GPS: 46.95389,7.44194

Najnowsza aktualizacja: 13 grudnia 2025 o 12:40