Church of Saint Leonard, Gotycki kościół przy Barfüsserplatz, Bazylea, Szwajcaria

Kościół św. Leonarda stoi na ostrodze wzniesienia 17 metrów nad Barfüsserplatz, do którego prowadzą schody Leonhardsberg. Jego ogromna, oszczędnie artykułowana zachodnia ściana należała do wewnętrznego pierścienia murów z XII wieku. Obecna budowla to trójnawowy gotycki kościół halowy z gwiaździstym sklepieniem, dzwonnicą i romańską kryptą z malowidłami ściennymi z XII wieku.

Trzęsienie ziemi w Bazylei z 1356 roku zniszczyło większość kościoła i przyległego klasztoru. Około 1360 na ruinach wzniesiono bazylikę w stylu wysokiego gotyku, której płasko kryty długi chór i dwie kaplice (Marii Panny i św. Teobalda) zbudowano nad starą kryptą. Od 1481 roku nawę przebudowywano na trójnawową gotycką halę ze sklepieniem gwiaździstym, w 1492 roku jeszcze nieukończoną; Hans Niesenberger był budowniczym od 1487 do śmierci w 1493 roku, Hans Nussdorf przejął budowę w 1496 roku, a sklepienie nawy zamknięto dopiero w 1521 roku.

Kościół jest ewangelicko-reformowany, a nie francusko-reformowany: od reformacji w 1529 roku jest jednym z czterech kościołów protestanckich Bazylei, obok Münsteru, kościoła św. Piotra i św. Marcina. Nazwa pochodzi od św. Leonarda, któremu poświęcono tę gotycką dawną kolegiatę. W budynkach dawnego klasztoru mieści się Lohnhof, nazwany tak od dyrektora, który od 1668 roku wypłacał tam pensje miejskim rzemieślnikom; dziś znajdują się tu hotel, restauracja, muzeum instrumentów muzycznych i teatr piwniczny Baseldytschi Bihni.

Odwiedzający mogą uzyskać dostęp do średniowiecznej krypty pod budynkiem, aby zobaczyć malowidła ścienne i historyczne groby z wieków temu. Zaplanuj wizytę, rozpoczynając od głównego poziomu kościoła przed zejściem, aby zbadać starsze warstwy poniżej, co pomaga ci zrozumieć pełną historię budynku.

Krypta poniżej nadal zawiera średniowieczne malowidła ścienne stworzone przez rzemieślników w 11. wieku, pokazując, jak wierzący dekorowali swoje święte przestrzenie wiele lat temu. Te dzieła sztuki pozostają w dużej mierze ukryte przed wzrokiem, co sprawia, że zbieg do podziemnych komnat jest bezpośrednim spotkaniem z autentyczną średniowieczną rzemiosłem.