Oppidum Mont Vully, Celtyckie oppidum na Mont Vully w kantonie Fryburg, Szwajcaria

Oppidum Mont Vully to keltyjskie osadnictwo warowne rozciągające się na szczycie góry, otoczone murami obronnymi z bramami wjazdowymi. Konstrukcje zbudowane były z bloków kamiennych i drewnianych pali tworzących efektywny system obronny.

Helweci zbudowali oppidum na Mont Vully i użytkowali je od drugiej połowy II wieku p.n.e. do pierwszej połowy I wieku p.n.e., około stu lat. Spalony obiekt został prawdopodobnie opuszczony przez mieszkańców w 58 r. p.n.e. podczas próby wędrówki, równocześnie z innymi osadami w regionie. Po bitwie pod Bibracte Cezar zmusił Helwetów do powrotu, a w pobliżu Avenches powstało nowe oppidum.

Nazwa stanowiska pochodzi od Bas-Vully u stóp Mont Vully, zwanego po niemiecku Wistenlacherberg. Oglądać można rekonstrukcję w naturalnej wielkości południowego narożnika bramy szczypcowej (Zangentor). Wykopaliska odsłoniły fundamenty dwóch wież, a obok jednej z nich trasę wykutą w skale molasowej.

Miejsce położone jest na szczycie góry i jest dostępne pieszo lub na rowerze górskim po utartych szlakach. Zrekonstruowana część południowej bramy pozwala odwiedzającym zrozumieć, jak wyglądała pierwotnie fortyfikacja.

Mury fortyfikacji zostały zbudowane przy użyciu wyspecjalizowanej techniki budowlanej, która łączyła kamień i drewno w taki sposób, że się nawzajem podtrzymywały. To podejście konstrukcyjne czyniło mury bardziej odpornymi na uszkodzenia niż same masywy kamienne.