Lonza building, Nowoczesna wieża administracyjna w Basel-Stadt, Szwajcaria

Budynek Lonza to betonowa wieża o wysokości 68,4 metra z przeszkloną elewacją i zewnętrzną powłoką z żebrowanych blach aluminiowych Grinatal. Jego rzut ma wymiary 45,3 na 14,85 metra, a w zwężających się częściach bocznych mieszczą się klatki schodowe, co przyniosło mu potoczną nazwę „Rasierapparat” (golarka). Elewacja obejmuje około 7000 metrów kwadratowych jasnoszarych pionowych elementów kontrastujących z szerszymi czarnymi panelami parapetowymi.

Architekci Hans Rudolf i Peter Suter ukończyli budowę w 1962 roku, czyniąc go najwyższym budynkiem w Bazylei w tamtym czasie. Projekt stanowił przełom w nowoczesnej architekturze miasta i zmienił jego linie horyzontu.

Budynek odzwierciedla modernizm lat sześćdziesiątych poprzez czyste linie i funkcjonalny projekt, który priorytetowo traktuje pracę i badania. Fasada i rozkład przestrzeni pokazują wiarę w postęp technologiczny i wydajność.

Struktura znajduje się blisko stacji kolejowej Basel SBB i jest łatwo dostępna transportem publicznym. Większość obszarów nie jest otwarta dla odwiedzających, ponieważ budynek służy głównie do pracy laboratoryjnej i administracji.

W ściętych, zwężających się bocznych częściach fasady mieszczą się klatki schodowe i elementy techniczne, co przyniosło wieżowcowi potoczną nazwę „Rasierapparat” (golarka). Budynek uwzględnia też obciążenia sejsmiczne wynoszące około 150 % maksymalnego naporu wiatru, a największe ugięcie pod wiatrem wynosi 1,9 centymetra.