St. Lorenz, Kościół zabytkowy w Paspels, Szwajcaria

St. Lorenz to kościół położony w Paspels w gminie Domleschg w Graubündenie, wykazujący tradycyjny szwajcarski design architektoniczny. Budynek zawiera starannie wykonane detale rzemieślnicze zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz.

Zanim powstał jakikolwiek budynek, wzgórze służyło jako miejsce pochówku; pierwsza kaplica stała prawdopodobnie w VII wieku, a ślepe arkady po południowej stronie wieży wskazują na budowę w XI wieku. St. Lorenz jest po raz pierwszy poświadczona w 1237 roku, gdy ustanowiono proboszcza, i była zapewne głównym kościołem całej prawej strony doliny. Bulla papieska z 1464 roku odnotowuje przejście praw patronackich od baronów von Vaz do klasztoru norbertanów w Churwalden; po 1513 roku kościół wymieniany jest już tylko jako kaplica. W 1786 roku klasztor przekazał go katolickiej parafii w Paspels.

Kaplica jest poświęcona świętemu Wawrzyńcowi, po romanszku Sogn Luregn. Używa się jej tylko kilka razy w roku, nie jest więc zwykłym kościołem parafialnym. Bulla papieska z 1464 r. nazywa ją „S. Laurentius probe Baschuals” i poświadcza przejście praw patronackich na klasztor norbertanów w Churwalden.

St. Lorenz wznosi się na wysokości 840 m n.p.m. na wzgórzu na północ od Paspels, na krawędzi szczytu opadającego pionowo ku zachodowi i północy. Do kaplicy dochodzi się pieszo z wioski; parter wieży tworzy przedsionek przed wejściem do nawy. Drugie drzwi w ścianie wschodniej są dziś zamurowane.

Płyta ołtarzowa z marmuru, długa na 108 cm i gruba na 7 cm, została przez Erwina Poeschela datowana na VIII wiek; cztery kwadratowe wgłębienia na spodzie wskazują, że spoczywała niegdyś na podporach jako ołtarz stołowy. W podbudowie ołtarza marmurowy relikwiarz krył pozłacaną srebrną puszkę oraz kości owinięte cienkim jedwabiem wschodniego pochodzenia, datowane na VI lub VII wiek.