Pipe organ of Basilique Notre-Dame de Valère, Organy piszczałkowe w Bazylice Notre-Dame de Valère, Sion, Szwajcaria.

Organy bazyliki Notre-Dame de Valère wiszą na emporze w kształcie jaskółczego gniazda na zachodniej ścianie nawy. Malowana szafa, z gotyckim maswerkiem i skrzydłami namalowanymi przez Petera Maggenberga, ma trójkątną część środkową, po bokach dwie wyższe i węższe części zwieńczone blankami przypominającymi mury miejskie. Szafa pochodzi z 1435 roku; emporę zbudowano w 1628 roku.

Organy pochodzą z 1435 roku, gdy malarz Peter Maggenberg otrzymał zapłatę za pomalowanie skrzydeł szafy; badanie metodą radiowęglową potwierdza ten rok. W latach 1686–1688 Christoph Aebi przebudował je na instrument barokowy, odnowił klawiatury i przekształcił gotycką wiatrownicę w wiatrownicę suwakową. Johann Baptist Carlen dodał Subbas 16′+8′ w 1812 roku, a Hans-J. Füglister odrestaurował instrument w 2004 roku.

Od 1969 roku organy rozbrzmiewają co roku podczas międzynarodowego festiwalu organowego w Valère. Malowane skrzydła, przypisywane Peterowi Maggenbergowi, przedstawiają na zewnątrz Zwiastowanie, a wewnątrz Madonnę z Dzieciątkiem oraz Zmartwychwstałego z Marią Magdaleną.

Organy wiszą na emporze w kształcie jaskółczego gniazda na ścianie zachodniej, zwrócone w stronę nawy, więc widać je z dołu i z poziomu empory. Od 1969 roku międzynarodowy festiwal organowy w Valère organizuje regularne koncerty; renowacja z 2004 roku pozostawiła widoczne cynowe pierścienie strojące w piszczałkach prospektu.

Malowane skrzydła zamykające szafę są kopiami; XV-wieczne oryginały Petera Maggenberga, ze Zwiastowaniem na zewnątrz i Madonną z Dzieciątkiem wewnątrz, znajdują się w muzeum Valère. Sława najstarszych grywalnych organów świata sięga angielskiego organmistrza Arthura George'a Hilla, który w 1883 roku zbadał wówczas nieme organy i rozpowszechnił też błędną datę 1390.