Synagoga w Lengnau, Budynek religijny w Lengnau, Szwajcaria

Synagoga w Lengnau to prostokątny budynek z płasko nachylonym dachem dwuspadowym, zaprojektowany przez Ferdinanda Stadlera w stylu neoromańskim z łukami pełnymi. Fasada wejściowa ma wysunięty ryzalit środkowy z głównym portalem, flankowanym przez dwa wejścia dla kobiet, okno z łukiem pełnym z później dodanym zegarem oraz kamienną tablicę Prawa na szczycie szczytu. Fasada południowo-wschodnia ma prostokątną apsydę z ośmiodzielną rozetą maswerkową.

Żydzi osiedlali się w Lengnau od 1622 roku, a do połowy XIX wieku Lengnau i Endingen były jedynymi szwajcarskimi wsiami, w których mogli na stałe mieszkać. Pierwsza synagoga, pierwsza nowożytna żydowska budowla sakralna w Szwajcarii, powstała w 1750 roku i szybko okazała się za mała. Ferdinand Stadler zaprojektował jej następcę, poświęconego 6 sierpnia 1847 roku; bagnisty grunt podniósł koszt z 24 000 do 40 000 franków.

Synagoga pokazuje, jak wspólnota żydowska mogła praktykować swoją wiarę w warunkach ścisłych ograniczeń prawnych. Budynek opowiada poprzez swoją architekturę o warunkach, które kształtowały życie religijne w tym regionie.

Odwiedzający mogą zobaczyć budynek poprzez zwiedzanie z przewodnikiem, które musi być wcześniej zorganizowane w lokalnym biurze turystyki. Warto wcześniej sprawdzić, ponieważ czasy dostępu są ograniczone.

Dwa wejścia dla kobiet flankują główny portal, a galeria dla kobiet otacza nawę z trzech stron na smukłych drewnianych kolumnach. Właśnie w tej galerii w latach 60. XX wieku znaleziono duży zbiór mappot, tzw. mappot z Lengnau, przechowywany dziś w Muzeum Żydowskim Szwajcarii w Bazylei.