Denti della Vecchia, Pasmo górskie w Prealpach Lugańskich, Szwajcaria.

Denti della Vecchia to łańcuch gór w Prealpsach Lugano z kilkoma wapiennymi szczytami, a najwyższy sięga około 1.491 metrów, tworząc szereg skalnych igieł. Formacja położona blisko jeziora Lugano wykazuje ostre grani i strome zbocza charakterystyczne dla regionu.

Wspinaczka rozpoczęła się tu na początku lat 30. XX wieku, gdy trasy asekurowano hakami i wspinano się na linach konopnych w butach wspinaczkowych. Krótko po II wojnie światowej André Roch, Emilio Comici i Riccardo Cassin trenowali na tych ścianach. Założona w 1964 roku Gruppo Scoiattoli dei Denti della Vecchia otworzyła i udokumentowała wiele trudnych dróg.

Szczyty otrzymały swoją nazwę, znaczącą « Zęby Starej Kobiety », od obserwatorów z regionu, którzy widzieli w postrzępionym tworzeniu wzór podobny do zużytych struktur zęba. Ta nazwa pozostaje żywa wśród turystów i wspinaczów i formuje lokalną tożsamość miejsca.

Znakowany szlak z Capanna Pairolo do Alpe Bolla zajmuje około dwóch godzin i miejscami jest wąski oraz eksponowany. Do ścian prowadzą schroniska Capanna Pairolo SAT, Capanna Baita del Luca i Baita Scoiattoli Cioascio; ostatnie wschodnie przejście przed grupą leży na 1400 m przy Bassa d'Ogé. Dzięki południowej wystawie wspinaczka jest możliwa niemal przez cały rok.

Te skały to najdalej na południe wysunięty teren wspinaczkowy Szwajcarii, nazywany „górami krzyżowymi Ticino”. Znakowany szlak z Capanna Pairolo do Alpe Bolla zajmuje około dwóch godzin i miejscami jest wąski oraz eksponowany. Najlepszy widok na zębate turnie wystające z lasu rozciąga się z przeciwległego zbocza Val Colla, w okolicy Bidogno.