Dampfbahn Furka-Bergstrecke, Kolej zębata parowa w Obergoms, Szwajcaria

Kolej Furka łączy Realp (1 538 m) w Uri z Oberwaldem (1 366 m) w Valais na 18 km, osiągając 2 160 m na stacji Furka. Stosuje system zębaty Abt na pochyłościach do 118 ‰ oraz 1 874 m tunel szczytowy bez zębatki. Pociągi parowe z niebieskimi wagonami przejeżdżają przez kamienny wiadukt Steffenbach.

Budowę linii zębatej przez przełęcz Furka rozpoczęto w 1911 roku dla Brig-Furka-Disentis-Bahn i przerwano w 1915; po bankructwie tej spółki w 1923 Furka-Oberalp-Bahn wznowiła prace i otworzyła linię w 1925 roku. W 1942 roku ją zelektryfikowano. Odcinek górski zamknięto na zimę 1981 roku i zastąpiono bazowym tunelem Furka w 1982; wolontariusze założyli Verein Furka-Bergstrecke w 1983 i spółkę DFB w 1985, a pociągi parowe wróciły od 1992 roku, docierając do Oberwald w 2010.

Linia jest obsługiwana niemal wyłącznie przez nieodpłatnych wolontariuszy zwanych „Fronarbeiter”, pochodzących z kilku krajów, którzy udostępniają swoją pracę za pośrednictwem stowarzyszenia wspierającego budowę, utrzymanie i eksploatację. Zabytkowe pojazdy zakupiono od różnych szwajcarskich kolei wąskotorowych i odrestaurowano. Od 2012 roku co najmniej raz w lecie kursuje pociąg specjalny Swiss Alps Classic Express ze St. Moritz do Zermatt.

Linia kursuje tylko w sezonie bez śniegu, mniej więcej od czerwca do października, a każdej zimy jest zamknięta przez około siedem miesięcy. Przed ponownym otwarciem wolontariusze odśnieżają trasę i składają z powrotem składany most Steffenbach. Trasa wznosi się z Realp na 1538 m do stacji Furka na 2160 m, więc nawet latem trzeba liczyć się z zimnem i zmienną pogodą.

Na przejeździe przez drogę na przełęczy Furka zębatka jest chowana: podnosi się razem z rogatkami przejazdu, sterowana radiowo z lokomotyw. W leśnym rezerwacie przyrody zraszacze włączają się przed i po każdym pociągu, kaskadowo wzdłuż odcinka, by oszczędzać wodę czerpaną blisko przełęczy.