Dent Blanche, Szczyt górski w Alpach Pennińskich, Szwajcaria

Dent Blanche to szczyt w Alpach Valais, który sięga 4.357 metrów i ma cztery wyraźne ściany skalne. Granie góry wyrównują się z czterema stronami świata, tworząc charakterystyczną formę piramidalną.

Górę po raz pierwszy zdobyto w 1862 roku przez Thomasa Stuarta Kennedy'ego i Williama Wigrama, prowadzonych przez Jean-Baptiste Croza i Johanna Kröniga. To osiągnięcie stanowiło ważny moment w historii wspinaczki alpejskiej.

Nazwa miała przejść z sąsiedniej Dent d'Hérens wskutek błędu przy przepisywaniu: tamta jest ledwo widoczna z Val d'Hérens, a Dent Blanche ma znacznie mniej firnu i w atlasie Woerla z 1842 figuruje jako Dent Noire. Mieszkańcy dolnego Val d'Hérens nazywali obecną Dent d'Hérens «Dent Blanche», a górnej części doliny — Dent de Rong lub Dent d'Erins. Nazwy utrwaliła mapa Dufoura w 1862 roku; szczyt wyznacza granicę językową francusko-niemiecką w Górnym Valais.

Wspinacze alpejscy zazwyczaj wykorzystują Cabane de Dent Blanche na 3.507 metrów lub Schönbielhütte na 2.694 metrów jako bazy. Warunki zmieniają się znacznie w zależności od sezonu i pogody, dlatego właściwe planowanie jest niezbędne.

Niemiecka nazwa Steinbockhorn jest historycznie poświadczona, ale już nieużywana. Grań wschodnia nosi nazwę Arête des Quatre Ânes od słów przewodnika Ulricha Almera na szczycie w 1882 roku: „Jesteśmy czterema osłami”.