Indigenous Peoples Space, Budynek dziedzictwa federalnego przy Wellington Street, Ottawa, Kanada

Indigenous Peoples Space zajmuje trzykondygnacyjny, sześcienny budynek w stylu Beaux-Arts przy 100 Wellington Street, zaprojektowany przez amerykańskiego architekta Cassa Gilberta i wykończony wapieniem z Indiany z rzeźbionymi klasycznymi detalami na głównych elewacjach. Wnętrza wyłożono marmurem z Vermont i dębowymi panelami od podłogi do sufitu w reprezentacyjnych przestrzeniach komunikacyjnych. Trzy rodzime pracownie architektoniczne dostosowują bryłę, by odzwierciedlała rodzime wartości.

Budynek ukończono w 1931 roku jako pierwszą stałą ambasadę Stanów Zjednoczonych w Kanadzie; zaprojektował go amerykański architekt Cass Gilbert. W 1932 roku otwarto go jako poselstwo amerykańskie, a w 1934 jako pełną ambasadę. Po przeniesieniu ambasady na zachód od Parliament Hill w 1999 roku stał pusty. W Narodowy Dzień Ludów Rdzennych w 2017 roku premier Justin Trudeau ogłosił, że powstanie tu Indigenous Peoples Space dla First Nations, Inuitów i Métis.

Budynek ma wspólnie reprezentować kultury Pierwszych Narodów, Inuitów i Métis; partnerstwo rozszerzono do czterech, gdy dołączył naród Algonquin Anishinabeg po 41-godzinnym strajku głodowym i wodnym wodza Verny Polson przy wejściu latem 2019 r. Naród Algonquin wskazuje, że miejsce leży na jego nieustąpionym terytorium. Indigenous Task Force przy Royal Architectural Institute of Canada, 30 rdzennych architektów, studentów i naukowców, zarzuciła, że styl Beaux-Arts kojarzy się z władzą kolonialną.

Budynek stoi przy 100 Wellington Street, tuż na południe od Parliament Hill, w bloku 2 dzielnicy parlamentarnej, a w jego skład wchodzi też 119 Sparks Street. Jest zamknięty dla zwiedzających, ponieważ trzy rodzime pracownie architektoniczne prowadzą jego adaptację, więc na razie można oglądać tylko elewacje. Wapienne fasady z Indiany sąsiadują z rzędem podobnie skalowanych budynków.

Naród Algonquin Anishinabeg, na którego nieodstąpionym terytorium stoi budynek, początkowo został wykluczony z projektu. Wódz Verna Polson latem 2019 r. rozpoczęła strajk głodowy i wodny przed głównym wejściem; po 41 godzinach rząd federalny uczynił ten naród czwartym partnerem.