Maison Louis-Hippolyte-La Fontaine, budynek w Quebecu w Kanadzie

Maison Louis-Hippolyte-La Fontaine to neoklasycystyczna kamienna rezydencja w kwartale Overdale w dzielnicy Ville-Marie. Elewację przekształcono, gdy dom podzielono na mieszkania: główne wejście przesunięto, monumentalne schody usunięto, a przed oknami drugiego piętra dodano metalowy balkon. Na początku XX wieku pierwotny dach czterospadowy zastąpiono dachem płaskim z fałszywą mansardą krytą łupkiem w stylu Drugiego Cesarstwa, przebitą pięcioma lukarnami ustawionymi w linii z oknami elewacji.

Zbudowany około połowy lat 40. XIX wieku dom kupił 23 stycznia 1844 roku browarnik George Bourne z La Prairie, a 3 lutego 1849 roku nabył go Louis-Hippolyte La Fontaine, mieszkający w nim do śmierci w 1864 roku. Wdowa sprzedała go w tym samym roku, a około dekadę później właściciel James Sheridan podzielił działkę, by otworzyć avenue Overdale, i przekształcił dom w mieszkania. W 1987 roku projekt budowlany zagroził rozbiórką; interwencja Héritage Montréal doprowadziła w 1988 roku do wpisania domu do zabytków.

Dom nosi imię Louisa-Hippolyte'a La Fontaine'a, który mieszkał w nim od 1849 roku aż do śmierci w 1864 roku. Autor John Ralston Saul stwierdził, że znaczna część planowania drogi Kanady do demokracji odbyła się w tym domu i że jest to jedyny zachowany budynek spośród ważnych na tej drodze. Obrońcy dziedzictwa mają nadzieję, że stanie się on publicznym muzeum lub centrum interpretacji o początkach Zjednoczonej Prowincji Kanady.

Dom stoi przy avenue Overdale w kwartale Overdale w Ville-Marie; sąsiednie wiktoriańskie domy wyburzono w latach 80. XX wieku pod wysokie kondominia, więc jest ostatnim w swoim szeregu. To wpisany zabytek, nie muzeum: plan zagospodarowania dopuszcza przestrzeń muzealną lub pamiątkową, ale publiczne otwarcie nie jest potwierdzone. Fasadę widać z ulicy.

Oryginalna fasada neoklasyczna została wielokrotnie zmieniana przez lata, ze zmianami dachu i przesunięciem drzwi oraz schodów odzwierciedlającymi różnych właścicieli i użyteczność. Pełna restauracja od 2011 do 2020 roku miała na celu odzyskanie niektórych z tych oryginalnych cech.