Tara Hall, Rezydencja georgiańska w Wellington, Kanada.

Tara Hall to georgiański dwór w Wellington w Ontario, wzniesiony z cegły układanej na pięć warstw w wątku flamandzkim, z wielkimi ciosanymi kamieniami wapiennymi w narożach. Szerokie okna weneckie z rozszerzonymi kamiennymi nadprożami znajdują się nad kamiennym pasem dzielącym kondygnacje. Niegdyś wzdłuż całej fasady biegła weranda z dachem w kształcie pagody.

Kupiec i poczmistrz Archibald McFaul zbudował Tara Hall między 1837 a listopadem 1839 roku. W 1844 sprzedał go Kościołowi katolickiemu za 1000 funtów; kościół prowadził tam szkołę z internatem przez dwanaście lat, aż przestał spłacać hipotekę. McFaul odzyskał dom w 1856 roku i mieszkał w nim do śmierci w styczniu 1864 roku. W 1889 roku odbyły się tu uroczystości masońskie związane z wmurowaniem kamienia węgielnego loży w Wellington.

Nazwa pochodzi od irlandzkiego Wzgórza Tary, łącząc dom z dziedzictwem wczesnych osadników w Ontario. Taki wybór nazwy odzwierciedla irlandzkie powiązania, które wielu imigrantów wniosło do regionu.

Tara Hall stoi po południowej stronie County Road 2 w Wellington, naprzeciwko pierwotnej kuźni McFaula, starszej niż dom. Budynek jest prywatną rezydencją, więc wnętrze nie jest udostępnione zwiedzającym; ceglaną fasadę, wapienne narożniki i weneckie okna widać z drogi.

Domniemany tajny tunel łączył Tara Hall z katolickim kościołem St. Frances of Rome, 160 metrów na północ; mógł służyć zbiegłym niewolnikom kolei podziemnej, inni przypisują go najazdom fenian z 1866 r. Brak udokumentowanych dowodów.